Strabo, Geography, Book 9, chapter 4

(스트라본, 지리학, Book 9, chapter 4)

ἐφεξῆσ δ’ ἐστὶν ἡ Λοκρίσ, ὥστε περὶ ταύτησ λεκτέον. διῄρηται δὲ δίχα· τὸ μὲν γὰρ αὐτῆσ ἐστιν οἱ πρὸσ Εὔβοιαν Λοκροί, οὓσ ἐλέγομεν σχίζεσθαί ποτε ἐφ’ ἑκάτερα τοῦ Δαφνοῦντοσ· ἐπεκαλοῦντο δ’ οἱ μὲν Ὀπούντιοι ἀπὸ τῆσ μητροπόλεωσ, οἱ δ’ Ἐπικνημίδιοι ἀπὸ ὄρουσ τινὸσ Κνημῖδοσ· τὸ δὲ λοιπὸν οἱ ἑσπέριοί εἰσι Λοκροί, οἱ δ’ αὐτοὶ καὶ Ὀζόλαι καλοῦνται. χωρίζει δ’ αὐτοὺσ ἀπὸ τῶν Ὀπουντίων καὶ τῶν Ἐπικνημιδίων ὅ τε Παρνασσὸσ μεταξὺ ἱδρυμένοσ καὶ ἡ τῶν Δωριέων τετράπολισ. ἀρκτέον δ’ ἀπὸ τῶν Ὀπουντίων. ἐφεξῆσ τοίνυν ταῖσ Ἁλαῖσ, εἰσ ἃσ κατέληγεν ἡ Βοιωτιακὴ παραλία ἡ πρὸσ Εὐβοίᾳ, τὸν Ὀπούντιον κόλπον κεῖσθαι συμβαίνει.

ὁ δ’ Ὀποῦσ ἐστι μητρόπολισ, καθάπερ καὶ τὸ ἐπίγραμμα δηλοῖ τὸ ἐπὶ τῇ πρώτῃ τῶν πέντε στηλῶν τῶν περὶ Θερμοπύλασ ἐπιγεγραμμένον πρὸσ τῷ πολυανδρίῳ "τούσδε ποθεῖ φθιμένουσ "ὑπὲρ Ἑλλάδοσ ἀντία Μήδων, μητρόπολισ Λοκρῶν εὐθυνόμων Ὀπόεισ. " ἀπέχει δὲ τῆσ θαλάττησ περὶ πεντεκαίδεκα σταδίουσ, τοῦ δ’ ἐπινείου καὶ ἑξήκοντα. Κῦνοσ δ’ ἐστὶ τὸ ἐπίνειον, ἄκρα τερματίζουσα τὸν Ὀπούντιον κόλπον σταδίων ὄντα περὶ τετταράκοντα· μεταξὺ δὲ Ὀποῦντοσ καὶ Κύνου πεδίον εὔδαιμον· κεῖται δὲ κατὰ Αἰδηψὸν τῆσ Εὐβοίασ, ὅπου τὰ θερμὰ τὰ Ἡρακλέουσ, πορθμῷ διειργόμενοσ σταδίων ἑξήκοντα καὶ ἑκατόν. ἐν δὲ τῷ Κύνῳ Δευκαλίωνά φασιν οἰκῆσαι, καὶ τῆσ Πύρρασ αὐτόθι δείκνυται σῆμα, τοῦ δὲ Δευκαλίωνοσ Ἀθήνησι. διέχει δὲ τῆσ Κνημῖδοσ ὁ Κῦνοσ ὅσον πεντήκοντα σταδίουσ. καὶ ἡ Ἀταλάντη δὲ νῆσοσ κατὰ Ὀποῦντα ἵδρυται, ὁμώνυμοσ τῇ πρὸ τῆσ Ἀττικῆσ. λέγεσθαι δ’ Ὀπουντίουσ τινὰσ καὶ ἐν τῇ Ἠλείᾳ φασίν, ὧν οὐκ ἄξιον μεμνῆσθαι, πλὴν ὅτι συγγένειαν αὐτῶν ἐξανανεοῦνται τοῖσ Ὀπουντίοισ ὑπάρχουσαν. ὅτι δ’ ἐξ Ὀποῦντοσ ἦν ὁ Πάτροκλοσ λέγει Ὅμηροσ, καὶ διότι φόνον ἀκούσιον πράξασ ἔφυγεν εἰσ Πηλέα, ὁ δὲ πατὴρ Μενοίτιοσ ἔμεινεν ἐν τῇ πατρίδι· ἐκεῖσε γάρ φησιν ὁ Ἀχιλλεὺσ ὑποσχέσθαι τῷ Μενοιτίῳ κατάξειν τὸν Πάτροκλον ἐκ τῆσ στρατείασ ἐπανελθόντα. οὐ μὴν ἐβασίλευέ γε ἐκεῖνοσ τῶν Ὀπουντίων, ἀλλ’ Αἰάσ ὁ Λοκρόσ, πατρίδοσ ὤν, ὥσ φασι, Ναρύκου. Αἰάνην δ’ ὀνομάζουσι τὸν ἀναιρεθέντα ὑπὸ τοῦ Πατρόκλου, ἀφ’ οὗ καὶ τέμενοσ Αἰάνειον δείκνυται καὶ κρήνη τισ Αἰανίσ. ἑξῆσ μετὰ τὸν Κῦνον Ἀλόπη ἐστὶ καὶ ὁ Δαφνοῦσ, ὃν ἔφαμεν κατεσπάσθαι·

λιμὴν δ’ ἐστὶν αὐτόθι διέχων Κύνου περὶ ἐνενήκοντα σταδίουσ, Ἐλατείασ δὲ πεζεύοντι εἰσ τὴν μεσόγαιαν ἑκατὸν εἴκοσιν. ἤδη δ’ ἐστὶ ταῦτα τοῦ Μαλιακοῦ κόλπου· μετὰ γὰρ τὸν Ὀπούντιον συνεχήσ ἐστιν οὗτοσ. μετὰ δὲ Δαφνοῦντα Κνημῖδεσ χωρίον ἐρυμνὸν ὅσον σταδίουσ εἴκοσι πλεύσαντι·

καθ’ ὃ τὸ Κήναιον ἐκ τῆσ Εὐβοίασ ἀντίκειται ἄκρα βλέπουσα πρὸσ ἑσπέραν καὶ τὸν Μαλιέα κόλπον, πορθμῷ διειργομένη σχεδὸν εἰκοσασταδίῳ. ταῦτα δ’ ἤδη τῶν Ἐπικνημιδίων ἐστὶ Λοκρῶν. ἐνταῦθα καὶ αἱ Λιχάδεσ καλούμεναι τρεῖσ νῆσοι πρόκεινται ἀπὸ Λίχα τοὔνομα ἔχουσαι. καὶ ἄλλαι δ’ εἰσὶν ἐν τῷ λεχθέντι παράπλῳ, ἃσ ἑκόντεσ παραλείπομεν. μετὰ δὲ εἴκοσι σταδίουσ ἀπὸ Κνημίδων λιμήν, ὑπὲρ οὗ κεῖται τὸ Θρόνιον ἐν σταδίοισ τοῖσ ἴσοισ κατὰ τὴν μεσόγαιαν. εἶθ’ ὁ Βοάγριοσ ποταμὸσ ἐκδίδωσιν ὁ παραρρέων τὸ Θρόνιον, Μάνην δ’ ἐπονομάζουσιν αὐτόν· ἔστι δὲ χειμάρρουσ ὥστ’ ἀβρόχοισ ἐμβαίνειν τοῖσ ποσίν, ἄλλοτε δὲ καὶ δίπλεθρον ἴσχειν πλάτοσ. μετὰ δὲ ταῦτα Σκάρφεια σταδίοισ ὑπερκειμένη τῆσ θαλάττησ δέκα, διέχουσα δὲ τοῦ Θρονίου τριάκοντα, ἐλάττοσι δὲ μικρῷ . . . ἔπειτα Νίκαιά ἐστι καὶ αἱ Θερμοπύλαι. τῶν δὲ λοιπῶν πόλεων τῶν μὲν ἄλλων οὐκ ἄξιον μεμνῆσθαι·

ὧν δ’ Ὅμηροσ μέμνηται Καλλίαροσ μὲν οὐκέτι οἰκεῖται, εὐήροτον δὲ νῦν ἐστι πεδίον· καλοῦσι δ’ οὕτωσ ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότοσ· καὶ Βῆσσα δ’ οὐκ ἔστι, δρυμώδησ τισ τόποσ· οὐδ’ αἱ Αὐγειαί, τὴν δὲ χώραν ἔχουσι Σκαρφιεῖσ· ταύτην μὲν οὖν τὴν Βῆσσαν ἐν τοῖσ δυσὶ γραπτέον σίγμα ἀπὸ γὰρ τοῦ δρυμώδουσ ὠνόμασται ὁμωνύμωσ, ὥσπερ καὶ Νάπη ἐν τῷ Μηθύμνησ πεδίῳ, ἣν Ἑλλάνικοσ ἀγνοῶν . . . Λάπην ὀνομάζει, τὸν δ’ ἐν τῇ Ἀττικῇ δῆμον, ἀφ’ οὗ Βησαιεῖσ οἱ δημόται λέγονται, ἐν τῷ ἑνὶ σίγμα. ἡ δὲ Τάρφη κεῖται ἐφ’ ὕψουσ, διέχουσα Θρονίου σταδίουσ εἴκοσι, χώραν δ’ εὔκαρπόν τε καὶ εὔδενδρον ἔχει·

ἤδη γὰρ καὶ αὕτη ἀπὸ τοῦ δάσουσ ὠνόμασται. καλεῖται δὲ νῦν Φαρύγαι· ἵδρυται δ’ αὐτόθι Ἥρασ Φαρυγαίασ ἱερὸν ἀπὸ τῆσ ἐν Φαρύγαισ τῆσ Ἀργείασ· καὶ δὴ καὶ ἄποικοί φασιν εἶναι Ἀργείων. τῶν γε μὴν ἑσπερίων Λοκρῶν Ὅμηροσ οὐ μέμνηται, ἢ οὐ ῥητῶσ γε, ἀλλὰ μόνον τῷ δοκεῖν ἀντιδιαστέλλεσθαι τούτοισ ἐκείνουσ περὶ ὧν εἰρήκαμεν "Λοκρῶν, οἳ ναίουσι πέρην ἱερῆσ Εὐβοίησ," ὡσ καὶ ἑτέρων ὄντων.

ἀλλ’ οὐδ’ ὑπὸ τῶν ἄλλων τεθρύληνται πολλῶν· πόλεισ δ’ ἔσχον Ἄμφισσάν τε καὶ Ναύπακτον, ὧν ἡ Ναύπακτοσ συμμένει τοῦ Ἀντιρρίου πλησίον, ὠνόμασται δ’ ἀπὸ τῆσ ναυπηγίασ τῆσ ἐκεῖ γενομένησ, εἴτε τῶν Ἡρακλειδῶν ἐκεῖ ναυπηγησαμένων τὸν στόλον, εἴθ’ ὥσ φησιν Ἔφοροσ Λοκρῶν ἔτι πρότερον παρασκευασάντων· ἔστι δὲ νῦν Αἰτωλῶν Φιλίππου προσκρίναντοσ. αὐτοῦ δὲ καὶ ἡ Χαλκίσ, ἧσ μέμνηται καὶ ὁ ποιητὴσ ἐν τῷ Αἰτωλικῷ καταλόγῳ, ὑποκάτω Καλυδῶνοσ·

αὐτοῦ δὲ καὶ ὁ Ταφιασσὸσ λόφοσ, ἐν ᾧ τὸ τοῦ Νέσσου μνῆμα καὶ τῶν ἄλλων Κενταύρων, ὧν ἀπὸ τῆσ σηπεδόνοσ φασὶ τὸ ὑπὸ τῇ ῥίζῃ τοῦ λόφου προχεόμενον δυσῶδεσ καὶ θρόμβουσ ἔχον ὕδωρ ῥεῖν· διὰ δὲ τοῦτο καὶ Ὀζόλασ καλεῖσθαι τὸ ἔθνοσ. καὶ ἡ Μολύκρεια δ’ ἐστὶ κατὰ τὸ Ἀντίρριον, Αἰτωλικὸν πολίχνιον. ἡ δ’ Ἄμφισσα ἐπὶ τοῖσ ἄκροισ ἵδρυται τοῦ Κρισαίου πεδίου, κατέσπασαν δ’ αὐτὴν οἱ Ἀμφικτύονεσ, καθάπερ εἰρήκαμεν· καὶ Οἰάνθεια δὲ καὶ Εὐπάλιον Λοκρῶν εἰσίν. ὁ δὲ πᾶσ παράπλουσ ὁ Λοκρικὸσ μικρὸν ὑπερβάλλει τῶν διακοσίων σταδίων. Ἀλόπην δὲ καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐν τοῖσ Ἐπικνημιδίοισ ὀνομάζουσι καὶ ἐν τῇ Φθιώτιδι·

οὗτοι μὲν οὖν ἄποικοι τῶν Ἐπικνημιδίων εἰσίν, οἱ δ’ Ἐπιζεφύριοι τούτων. τοῖσ δὲ Λοκροῖσ τοῖσ μὲν ἑσπερίοισ συνεχεῖσ εἰσιν Αἰτωλοί, τοῖσ δ’ Ἐπικνημιδίοισ Αἰνιᾶνεσ συνεχεῖσ οἱ τὴν Οἴτην ἔχοντεσ, καὶ μέσοι Δωριεῖσ.

οὗτοι μὲν οὖν εἰσιν οἱ τὴν τετράπολιν οἰκήσαντεσ, ἥν φασιν εἶναι μητρόπολιν τῶν ἁπάντων Δωριέων, πόλεισ δ’ ἔσχον Ἐρινεὸν Βοῖον Πίνδον Κυτίνιον· ὑπέρκειται δ’ ἡ Πίνδοσ τοῦ Ἐρινεοῦ, παραρρεῖ δ’ αὐτὴν ὁμώνυμοσ ποταμὸσ ἐμβάλλων εἰσ τὸν Κηφισσὸν οὐ πολὺ τῆσ Λιλαίασ ἄπωθεν· τινὲσ δ’ Ἀκύφαντα λέγουσι τὴν Πίνδον. τούτων ὁ βασιλεὺσ Αἰγίμιοσ ἐκπεσὼν τῆσ ἀρχῆσ κατήχθη πάλιν, ὡσ ἱστοροῦσιν, ὑφ’ Ἡρακλέουσ· ἀπεμνημόνευσεν οὖν αὐτῷ τὴν χάριν τελευτήσαντι περὶ τὴν Οἴτην· Ὕλλον γὰρ εἰσεποιήσατο τὸν πρεσβύτατον τῶν ἐκείνου παίδων, καὶ διεδέξατο ἐκεῖνοσ τὴν ἀρχὴν καὶ οἱ ἀπόγονοι. ἐντεῦθεν ὁρμηθεῖσι τοῖσ Ἡρακλείδαισ ὑπῆρξεν ἡ εἰσ Πελοπόννησον κάθοδοσ. τέωσ μὲν οὖν ἦσαν ἐν ἀξιώματι αἱ πόλεισ, καίπερ οὖσαι μικραὶ καὶ λυπρόχωροι, ἔπειτ’ ὠλιγωρήθησαν·

ἐν δὲ τῷ Φωκικῷ πολέμῳ καὶ τῇ Μακεδόνων ἐπικρατείᾳ καὶ Αἰτωλῶν καὶ Ἀθαμάνων θαυμαστὸν εἰ καὶ ἴχνοσ αὐτῶν εἰσ Ῥωμαίουσ ἦλθε. τὰ δ’ αὐτὰ πεπόνθασι καὶ Αἰνιᾶνεσ· καὶ γὰρ τούτουσ ἐξέφθειραν Αἰτωλοί τε καὶ Ἀθαμᾶνεσ, Αἰτωλοὶ μὲν μετὰ Ἀκαρνάνων πολεμοῦντεσ καὶ μέγα δυνάμενοι, Ἀθαμᾶνεσ δ’ ὕστατοι τῶν Ἠπειρωτῶν εἰσ ἀξίωμα προαχθέντεσ, ἤδη τῶν ἄλλων ἀπειρηκότων, καὶ μετ’ Ἀμυνάνδρου τοῦ βασιλέωσ δύναμιν κατασκευασάμενοι. οὗτοι δὲ τὴν Οἴτην διακατεῖχον. τὸ δ’ ὄροσ διατείνει ἀπὸ Θερμοπυλῶν καὶ τῆσ ἀνατολῆσ μέχρι πρὸσ τὸν κόλπον τὸν Ἀμβρακικὸν καὶ τὴν ἑσπέραν·

τρόπον δέ τινα καὶ πρὸσ ὀρθὰσ τέμνει τὴν ἀπὸ τοῦ Παρνασσοῦ μέχρι Πίνδου καὶ τῶν ὑπερκειμένων βαρβάρων ὀρεινὴν τὸ ὄροσ τοῦτο. τούτου δὴ τὸ μὲν πρὸσ Θερμοπύλασ νενευκὸσ μέροσ Οἴτη καλεῖται σταδίων διακοσίων τὸ μῆκοσ, τραχὺ καὶ ὑψηλόν, ὑψηλότατον δὲ κατὰ τὰσ Θερμοπύλασ· κορυφοῦται γὰρ ἐνταῦθα καὶ τελευτᾷ πρὸσ ὀξεῖσ καὶ ἀποτόμουσ μέχρι τῆσ θαλάττησ κρημνούσ, ὀλίγην δ’ ἀπολείπει πάροδον τοῖσ ἀπὸ τῆσ παραλίασ ἐμβάλλουσιν εἰσ τοὺσ Λοκροὺσ ἐκ τῆσ Θετταλίασ. τὴν μὲν οὖν πάροδον Πύλασ καλοῦσι καὶ στενὰ καὶ Θερμοπύλασ·

ἔστι γὰρ καὶ θερμὰ πλησίον ὕδατα τιμώμενα ὡσ Ἡρακλέουσ ἱερά· τὸ δ’ ὑπερκείμενον ὄροσ Καλλίδρομον· τινὲσ δὲ καὶ τὸ λοιπὸν τὸ δι’ Αἰτωλίασ καὶ τῆσ Ἀκαρνανίασ διῆκον μέχρι τοῦ Ἀμβρακικοῦ κόλπου Καλλίδρομον προσαγορεύουσι. πρὸσ δὲ ταῖσ Θερμοπύλαισ ἐστὶ φρούρια ἐντὸσ τῶν στενῶν, Νίκαια μὲν ἐπὶ θάλατταν Λοκρῶν, Τειχιοῦσ δὲ καὶ Ἡράκλεια ὑπὲρ αὐτῆσ, ἡ Τραχὶν καλουμένη πρότερον, Λακεδαιμονίων κτίσμα· διέχει δὲ τῆσ ἀρχαίασ Τραχῖνοσ περὶ ἓξ σταδίουσ ἡ Ἡράκλεια· ἑξῆσ δὲ ἡ Ῥοδουντία, χωρίον ἐρυμνόν. ποιεῖ δὲ δυσείσβολα τὰ χωρία ταῦτα ἥ τε τραχύτησ καὶ τὸ πλῆθοσ τῶν ὑδάτων φάραγγασ ποιούντων, ἃσ διέξεισι.

πρὸσ γὰρ τῷ Σπερχειῷ τῷ παραρρέοντι τὴν Ἀντικύραν καὶ ὁ Δύρασ ἐστίν, ὅν φασιν ἐπιχειρῆσαι τὴν Ἡρακλέουσ σβέσαι πυράν· καὶ ἄλλοσ Μέλασ διέχων Τραχῖνοσ εἰσ πέντε σταδίουσ. πρὸσ δὲ μεσημβρίαν τῆσ Τραχῖνοσ φησὶν Ἡρόδοτοσ εἶναι βαθεῖαν διασφάγα, δι’ ἧσ Ἀσωπόσ, ὁμώνυμοσ τοῖσ εἰρημένοισ Ἀσωποῖσ, εἰσ τὴν θάλατταν ἐκπίπτει τὴν ἐκτὸσ Πυλῶν, παραλαβὼν καὶ τὸν Φοίνικα ἐκ τῆσ μεσημβρίασ συμβάλλοντα αὐτῷ, ὁμώνυμον τῷ ἡρ́ωι, οὗ καὶ τάφοσ πλησίον δείκνυται· στάδιοι δ’ εἰσὶν ἐπὶ Θερμοπύλασ ἀπὸ τοῦ Ἀσωποῦ πεντεκαίδεκα. τότε μὲν οὖν ἦν ἐνδοξότατα τὰ χωρία ταῦτα, ἡνίκα τῶν κλείθρων ἐκυρίευε τῶν περὶ τὰ στενά, καὶ τοῖσ ἔξω τῶν στενῶν πρὸσ τοὺσ ἐντὸσ ἦσαν ἀγῶνεσ πρωτείων·

καθάπερ καὶ πέδασ ἐκάλει Φίλιπποσ τῆσ Ἑλλάδοσ τὴν Χαλκίδα καὶ τὴν Κόρινθον, πρὸσ τὰσ ἐκ τῆσ Μακεδονίασ ἀφορμὰσ βλέπων· ἐπιδέσμουσ δ’ οἱ ὕστερον προσηγόρευον ταύτασ τε καὶ ἔτι τὴν Δημητριάδα· καὶ γὰρ αὕτη παρόδων ἦν κυρία τῶν περὶ τὰ Τέμπη, τό τε Πήλιον ἔχουσα καὶ τὴν Ὄσσαν. ὕστερον δὲ πάντων ὑπὸ μίαν ἐξουσίαν ὑπηγμένων, ἅπαντ’ ἀτελεύεται πᾶσι καὶ ἀνέῳγε. περὶ δὲ τὰ στενὰ ταῦτα οἱ περὶ Λεωνίδαν μετὰ ὀλίγων τῶν ὁμόρων τοῖσ τόποισ ἀντέσχον πρὸσ τὰσ τοσαύτασ τῶν Περσῶν δυνάμεισ, μέχρι περιελθόντεσ δι’ ἀτραπῶν τὰ ὄρη κατέκοψαν αὐτοὺσ οἱ βάρβαροι.

καὶ νῦν τὸ πολυάνδριον ἐκείνων ἐστὶ καὶ στῆλαι καὶ ἡ θρυλουμένη ἐπιγραφὴ τῇ Λακεδαιμονίων στήλῃ οὕτωσ ἔχουσα "ὦ ξέν’ ἀπάγγειλον Λακεδαιμονίοισ ὅτι "τῇδε κείμεθα τοῖσ κείνων πειθόμενοι νομίμοισ. ἔστι δὲ καὶ λιμὴν μέγασ αὐτόθι καὶ Δήμητροσ ἱερόν, ἐν ᾧ κατὰ πᾶσαν Πυλαίαν θυσίαν ἐτέλουν οἱ Ἀμφικτύονεσ.

ἐκ δὲ τοῦ λιμένοσ εἰσ Ἡράκλειαν τὴν Τραχῖνα πεζῇ στάδιοι τετταράκοντα, πλοῦσ δ’ ἐπὶ τὸ Κήναιον ἑβδομήκοντα. ἔξω δὲ Πυλῶν εὐθὺσ ὁ Σπερχειὸσ ἐκδίδωσιν. ἐπὶ δὲ Πύλασ ἀπὸ Εὐρίπου στάδιοι πεντακόσιοι τριάκοντα. καὶ ἡ μὲν Λοκρὶσ τέλοσ ἔχει. τὰ δ’ ἔξω Θετταλῶν ἐστι τὰ πρὸσ ἑώ καὶ τὸν Μαλιακὸν κόλπον, τὰ δὲ πρὸσ δύσιν Αἰτωλῶν καὶ Ἀκαρνάνων. Ἀθαμᾶνεσ δὲ καὶ αὐτοὶ ἐκλελοίπασι. μέγιστον δὴ καὶ παλαιότατον τῶν Θετταλῶν σύστημα, ὧν τὰ μὲν Ὅμηροσ εἴρηκε τὰ δ’ ἄλλοι πλείουσ.

Αἰτωλοὺσ δ’ Ὅμηροσ μὲν ἀεὶ ἑνὶ ὀνόματι λέγει, πόλεισ οὐκ ἔθνη τάττων ὑπ’ αὐτοῖσ, πλὴν εἰ τοὺσ Κουρῆτασ, οὓσ ἐν μέρει τακτέον Αἰτωλικῶν. ἀπὸ Θετταλῶν δ’ ἀρκτέον, τὰ μὲν σφόδρα παλαιὰ καὶ μυθώδη καὶ οὐχ ὁμολογούμενα τὰ πολλὰ ἐῶντεσ, καθάπερ καὶ ἐν τοῖσ ἄλλοισ ἐποιήσαμεν, τὰ δὲ φαινόμενα ἡμῖν καίρια λέγοντεσ.

상위

Geography (지리학)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION