Strabo, Geography, Book 8, chapter 8

(스트라본, 지리학, Book 8, chapter 8)

Ἀρκαδία δ’ ἐστὶν ἐν μέσῳ μὲν τῆσ Πελοποννήσου, πλείστην δὲ χώραν ὀρεινὴν ἀποτέμνεται. καὶ ἡ τῶν Αἰτωλῶν δὲ καὶ Ἀκαρνάνων ἐρημία πρὸσ ἱπποτροφίαν εὐφυὴσ γέγονεν οὐχ ἧττον τῆσ Θετταλίασ. μέγιστον δ’ ὄροσ ἐν αὐτῇ Κυλλήνη· τὴν γοῦν κάθετον οἱ μὲν εἴκοσι σταδίων φασὶν οἱ δ’ ὅσον πεντεκαίδεκα. δοκεῖ δὲ παλαιότατα ἔθνη τῶν Ἑλλήνων εἶναι τὰ Ἀρκαδικά, Ἀζᾶνέσ τε καὶ Παρράσιοι καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι. διὰ δὲ τὴν τῆσ χώρασ παντελῆ κάκωσιν οὐκ ἂν προσήκοι μακρολογεῖν περὶ αὐτῶν· αἵ τε γὰρ πόλεισ ὑπὸ τῶν συνεχῶν πολέμων ἠφανίσθησαν ἔνδοξοι γενόμεναι πρότερον, τήν τε χώραν οἱ γεωργήσαντεσ ἐκλελοίπασιν ἐξ ἐκείνων ἔτι τῶν χρόνων ἐξ ὧν εἰσ τὴν προσαγορευθεῖσαν Μεγάλην πόλιν αἱ πλεῖσται συνῳκίσθησαν. νυνὶ δὲ καὶ αὐτὴ ἡ Μεγάλη πόλισ τὸ τοῦ κωμικοῦ πέπονθε καὶ ἐρημία μεγάλη ’στὶν ἡ Μεγάλη πόλισ. βοσκήμασι δ’ εἰσὶ νομαὶ δαψιλεῖσ, καὶ μάλιστα ἵπποισ καὶ ὄνοισ τοῖσ ἱπποβάταισ· ἔστι δὲ καὶ τὸ γένοσ τῶν ἵππων ἄριστον τὸ Ἀρκαδικόν, καθάπερ καὶ τὸ Ἀργολικὸν καὶ τὸ Ἐπιδαύριον. Μαντίνειαν μὲν οὖν ἐποίησεν ἔνδοξον Ἐπαμεινώνδασ, τῇ δευτέρᾳ νικήσασ μάχῃ Λακεδαιμονίουσ ἐν ᾗ καὶ αὐτὸσ ἐτελεύτα.

καὶ αὕτη δὲ καὶ Ὀρχομενὸσ καὶ Ἡραία καὶ Κλείτωρ καὶ Φενεὸσ καὶ Στύμφαλοσ καὶ Μαίναλοσ καὶ Μεθύδριον καὶ Καφυεῖσ καὶ Κύναιθα ἢ οὐκέτ’ εἰσὶν ἢ μόλισ αὐτῶν ἴχνη φαίνεται καὶ σημεῖα. Τεγέα δ’ ἔτι μετρίωσ συμμένει καὶ τὸ ἱερὸν τῆσ Ἀλέασ Ἀθηνᾶσ· τιμᾶται δ’ ἐπὶ μικρὸν καὶ τὸ τοῦ Λυκαίου Διὸσ ἱερὸν κατὰ τὸ Λύκαιον μέγιστον ὄροσ. τῶν δ’ ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λεγομένων Ῥίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην εὑρεῖν τε χαλεπὸν καὶ εὑροῦσιν οὐδὲν ὄφελοσ διὰ τὴν ἐρημίαν. ὄρη δ’ ἐπιφανῆ πρὸσ τῇ Κυλλήνῃ Φολόη τε καὶ Λύκαιον καὶ Μαίναλοσ καὶ τὸ Παρθένιον καλούμενον καθῆκον ἐπὶ τὴν Ἀργείαν ἀπὸ τῆσ Τεγεάτιδοσ.

περὶ δὲ τοῦ Ἀλφειοῦ καὶ τοῦ Εὐρώτα τὸ συμβεβηκὸσ παράδοξον εἴρηται καὶ τὸ περὶ Ἐρασῖνον τὸν ἐκδιδόντα ἐκ τῆσ Στυμφαλίδοσ λίμνησ εἰσ τὴν Ἀργείαν νυνί, πρότερον δ’ οὐκ ἔχοντα ἔκρυσιν, τῶν βερέθρων, ἃ καλοῦσιν οἱ Ἀρκάδεσ ζέρεθρα, τυφλῶν ὄντων καὶ μὴ δεχομένων ἀπέρασιν ὥστε τὴν τῶν Στυμφαλίων πόλιν νῦν μὲν καὶ πεντήκοντα διέχειν σταδίουσ ἀπὸ τῆσ λίμνησ, τότε δ’ ἐπ’ αὐτῆσ κεῖσθαι.

τοσαῦτα καὶ περὶ Ἀρκαδίασ εἰρήσθω. τἀναντία δ’ ὁ Λάδων ἔπαθε τοῦ ῥεύματοσ ἐπισχεθέντοσ ποτὲ διὰ τὴν ἔμφραξιν τῶν πηγῶν· συμπεσόντα γὰρ τὰ περὶ Φενεὸν βέρεθρα ὑπὸ σεισμοῦ, δι’ ὧν ἦν ἡ φορά, μονὴν ἐποίησε τοῦ ῥεύματοσ μέχρι τῶν κατὰ βάθουσ φλεβῶν τῆσ πηγῆσ. καὶ οἱ μὲν οὕτω λέγουσιν· Ἐρατοσθένησ δέ φησι περὶ Φενεὸν μὲν τὸν Ἀνίαν καλούμενον ποταμὸν λιμνάζειν τὰ πρὸ τῆσ πόλεωσ, καταδύεσθαι δ’ εἴσ τινασ ἠθμοὺσ οὓσ καλεῖσθαι ζέρεθρα· τούτων δ’ ἐμφραχθέντων ἔσθ’ ὅτε ὑπερχεῖσθαι τὸ ὕδωρ εἰσ τὰ πεδία, πάλιν δ’ ἀναστομουμένων ἄθρουν ἐκ τῶν πεδίων ἐκπεσὸν εἰσ τὸν Λάδωνα καὶ τὸν Ἀλφειὸν ἐμβάλλειν, ὥστε καὶ τῆσ Ὀλυμπίασ κλυσθῆναί ποτε τὴν περὶ τὸ ἱερὸν γῆν, τὴν δὲ λίμνην συσταλῆναι· τὸν Ἐρασῖνον δὲ παρὰ Στυμφάλου ῥέοντα ὑποδύντα ὑπὸ τὸ ὄροσ ἐν τῇ Ἀργείᾳ πάλιν ἀναφανῆναι· διὸ δὴ καὶ Ἰφικράτη πολιορκοῦντα τὸν Στύμφαλον καὶ μηδὲν περαίνοντα ἐπιχειρῆσαι τὴν κατάδυσιν ἀποφράξαι σπόγγουσ πορισάμενον πολλούσ, παύσασθαι δὲ διοσημίασ γενομένησ. περὶ Φενεὸν δ’ ἔστι καὶ τὸ καλούμενον Στυγὸσ ὕδωρ, λιβάδιον ὀλεθρίου ὕδατοσ νομιζόμενον ἱερόν. Πολυβίου δ’ εἰρηκότοσ τὸ ἀπὸ Μαλεῶν ἐπὶ τὰσ ἄρκτουσ μέχρι τοῦ Ἴστρου διάστημα περὶ μυρίουσ σταδίουσ, εὐθύνει τοῦτο ὁ Ἀρτεμίδωροσ οὐκ ἀτόπωσ, ἐπὶ μὲν Αἴγιον χιλίουσ καὶ τετρακοσίουσ εἶναι λέγων ἐκ Μαλεῶν ὁδόν, ἐνθένδε εἰσ Κίρραν πλοῦν διακοσίων, ἐνθένδε διὰ Ἡρακλείασ εἰσ Θαυμακοὺσ πεντακοσίων ὁδόν, εἶτα εἰσ Λάρισαν καὶ τὸν Πηνειὸν τριακοσίων τετταράκοντα, εἶτα διὰ τῶν Τεμπῶν ἐπὶ τὰσ Πηνειοῦ ἐκβολὰσ διακοσίων τετταράκοντα, εἶτα εἰσ τὴν Θεσσαλονίκειαν ἑξακοσίων ἑξήκοντα, ἐντεῦθεν ἐπ’ Ἴστρον δι’ Εἰδομένησ καὶ Στόβων καὶ Δαρδανίων τρισχιλίουσ καὶ διακοσίουσ.

κατ’ ἐκεῖνον δὴ συμβαίνει τὸ ἐκ τοῦ Ἴστρου ἐπὶ τὰσ Μαλέασ ἑξακισχιλίων πεντακοσίων. αἴτιον δὲ τούτου τὸ μὴ τὴν σύντομον καταμετρεῖν, ἀλλὰ τὴν τυχοῦσαν ἣν ἐπορεύθη τῶν στρατηγῶν τισ. οὐκ ἄτοπον δ’ ἴσωσ καὶ τοὺσ οἰκιστὰσ προσθεῖναι τῶν τὴν Πελοπόννησον οἰκούντων, οὓσ εἶπεν Ἔφοροσ, τοὺσ μετὰ τὴν Ἡρακλειδῶν κάθοδον· Κορίνθου μὲν Ἀλήτην, Σικυῶνοσ δὲ Φάλκην, Ἀχαί̈ασ δὲ Τισαμενόν, Ἤλιδοσ δ’ Ὄξυλον, Μεσσήνησ δὲ Κρεσφόντην, Λακεδαίμονοσ δ’ Εὐρυσθένη καὶ Προκλῆ, Ἄργουσ δὲ Τήμενον καὶ Κισσόν, τῶν δὲ περὶ τὴν Ἀκτὴν Ἀγραῖον καὶ Δηιφόντην.

SEARCH

MENU NAVIGATION