Strabo, Geography, Book 8, chapter 1

(스트라본, 지리학, Book 8, chapter 1)

ἐπεὶ δ’ ἐπιόντεσ ἀπὸ τῶν ἑσπερίων τῆσ Εὐρώπησ μερῶν, ὅσα τῇ θαλάττῃ περιέχεται τῇ ἐντὸσ καὶ τῇ ἐκτόσ, τά τε βάρβαρα ἔθνη περιωδεύσαμεν πάντα ἐν αὐτῇ μέχρι τοῦ Τανάιδοσ καὶ τῆσ Ἑλλάδοσ οὐ πολὺ μέροσ, ἀποδώσομεν νυνὶ τὰ λοιπὰ τῆσ Ἑλλαδικῆσ γεωγραφίασ, ἅπερ Ὅμηροσ μὲν πρῶτοσ, ἔπειτα καὶ ἄλλοι πλείουσ ἐπραγματεύσαντο, οἱ μὲν ἰδίᾳ λιμένασ ἢ περίπλουσ ἢ περιόδουσ γῆσ ἤ τι τοιοῦτον ἄλλο ἐπιγράψαντεσ, ἐν οἷσ καὶ τὰ Ἑλλαδικὰ περιέχεται, οἱ δ’ ἐν τῇ κοινῇ τῆσ ἱστορίασ γραφῇ χωρὶσ ἀποδείξαντεσ τὴν τῶν ἠπείρων τοπογραφίαν, καθάπερ Ἔφορόσ τε ἐποίησε καὶ Πολύβιοσ· ἄλλοι δ’ εἰσ τὸν φυσικὸν τόπον καὶ τὸν μαθηματικὸν προσέλαβόν τινα καὶ τῶν τοιούτων, καθάπερ Ποσειδώνιόσ τε καὶ Ἵππαρχοσ. τὰ μὲν οὖν τῶν ἄλλων εὐδιαίτητά ἐστι, τὰ δ’ Ὁμήρου σκέψεωσ δεῖται κριτικῆσ, ποιητικῶσ τε λέγοντοσ καὶ οὐ τὰ νῦν ἀλλὰ τὰ ἀρχαῖα, ὧν ὁ χρόνοσ ἠμαύρωκε τὰ πολλά. ὡσ δ’ οὖν δυνατὸν ἐγχειρητέον ἀρξαμένοισ ἀφ’ ὧνπερ ἀπελίπομεν· ἐτελεύτα δ’ ἡμῖν ὁ λόγοσ ἀπὸ μὲν τῆσ ἑσπέρασ καὶ τῶν ἄρκτων εἰσ τὰ Ἠπειρωτικὰ ἔθνη καὶ τὰ τῶν Ἰλλυριῶν, ἀπὸ δὲ τῆσ ἑώ εἰσ τὰ τῶν Μακεδόνων μέχρι Βυζαντίου. μετὰ μὲν οὖν τοὺσ Ἠπειρώτασ καὶ τοὺσ Ἰλλυριοὺσ τῶν Ἑλλήνων Ἀκαρνᾶνέσ εἰσι καὶ Αἰτωλοὶ καὶ Λοκροὶ οἱ Ὀζόλαι· πρὸσ δὲ τούτοισ Φωκεῖσ τε καὶ Βοιωτοί· τούτοισ δ’ ἀντίπορθμόσ ἐστιν ἡ Πελοπόννησοσ, ἀπολαμβάνουσα μεταξὺ τὸν Κορινθιακὸν κόλπον καὶ σχηματίζουσά τε τοῦτον καὶ σχηματιζομένη ὑπ’ αὐτοῦ· μετὰ δὲ Μακεδονίαν Θετταλοὶ μέχρι Μαλιέων καὶ τῶν ἄλλων τῶν ἐκτὸσ Ἰσθμοῦ καὶ αὐτῶν τῶν ἐντόσ. Ἑλλάδοσ μὲν οὖν πολλὰ ἔθνη γεγένηται, τὰ δ’ ἀνωτάτω τοσαῦτα ὅσασ καὶ διαλέκτουσ παρειλήφαμεν τὰσ Ἑλληνίδασ·

τούτων δ’ αὐτῶν τεττάρων οὐσῶν τὴν μὲν Ιἄδα τῇ παλαιᾷ Ἀτθίδι τὴν αὐτὴν φαμέν καὶ γὰρ Ιὤνεσ ἐκαλοῦντο οἱ τότε Ἀττικοί, καὶ ἐκεῖθέν εἰσιν οἱ τὴν Ἀσίαν ἐποικήσαντεσ Ιὤνεσ καὶ χρησάμενοι τῇ νῦν λεγομένῃ γλώττῃ Ιἄδι, τὴν δὲ Δωρίδα τῇ Αἰολίδι· πάντεσ γὰρ οἱ ἐκτὸσ Ἰσθμοῦ πλὴν Ἀθηναίων καὶ Μεγαρέων καὶ τῶν περὶ τὸν Παρνασσὸν Δωριέων καὶ νῦν ἔτι Αἰολεῖσ καλοῦνται· καὶ τοὺσ Δωριέασ δὲ ὀλίγουσ ὄντασ καὶ τραχυτάτην οἰκοῦντασ χώραν εἰκόσ ἐστι τῷ ἀνεπιμίκτῳ παρατρέψαι τὴν γλῶτταν καὶ τὰ ἄλλα ἔθη πρὸσ τὸ μὴ ὁμογενέσ, ὁμογενεῖσ πρότερον ὄντασ. τοῦτο δ’ αὐτὸ καὶ τοῖσ Ἀθηναίοισ συνέβη, λεπτόγεών τε καὶ τραχεῖαν οἰκοῦντασ χώραν ἀπορθήτουσ μεῖναι διὰ τοῦτο καὶ αὐτόχθονασ νομισθῆναι φησὶν ὁ Θουκυδίδησ, κατέχοντασ τὴν αὐτὴν ἀεί, μηδενὸσ ἐξελαύνοντοσ αὐτοὺσ μηδ’ ἐπιθυμοῦντοσ ἔχειν τὴν ἐκείνων· τοῦτο τοίνυν αὐτὸ καὶ τοῦ ἑτερογλώττου καὶ τοῦ ἑτεροεθοῦσ αἴτιον, ὡσ εἰκόσ, ὑπῆρξε καίπερ ὀλίγοισ οὖσιν. οὕτω δὲ τοῦ Αἰολικοῦ πλήθουσ ἐπικρατοῦντοσ ἐν τοῖσ ἐκτὸσ Ἰσθμοῦ, καὶ οἱ ἐντὸσ Αἰολεῖσ πρότερον ἦσαν, εἶτ’ ἐμίχθησαν, Ιὤνων μὲν ἐκ τῆσ Ἀττικῆσ τὸν Αἰγιαλὸν κατασχόντων, τῶν δ’ Ἡρακλειδῶν τοὺσ Δωριέασ καταγαγόντων, ὑφ’ ὧν τά τε Μέγαρα ᾠκίσθη καὶ πολλαὶ τῶν ἐν τῇ Πελοποννήσῳ πόλεων. οἱ μὲν οὖν Ιὤνεσ ἐξέπεσον πάλιν ταχέωσ ὑπὸ Ἀχαιῶν, Αἰολικοῦ ἔθνουσ· ἐλείφθη δ’ ἐν τῇ Πελοποννήσῳ τὰ δύο ἔθνη, τό τε Αἰολικὸν καὶ τὸ Δωρικόν. ὅσοι μὲν οὖν ἧττον τοῖσ Δωριεῦσιν ἐπεπλέκοντο καθάπερ συνέβη τοῖσ τε Ἀρκάσι καὶ τοῖσ Ἠλείοισ, τοῖσ μὲν ὀρεινοῖσ τελέωσ οὖσι καὶ οὐκ ἐμπεπτωκόσιν εἰσ τὸν κλῆρον, τοῖσ δ’ ἱεροῖσ νομισθεῖσι τοῦ Ὀλυμπίου Διὸσ καὶ καθ’ αὑτοὺσ εἰρήνην ἄγουσι πολὺν χρόνον, ἄλλωσ τε καὶ τοῦ Αἰολικοῦ γένουσ οὖσι καὶ δεδεγμένοισ τὴν Ὀξύλῳ συγκατελθοῦσαν στρατιὰν περὶ τὴν τῶν Ἡρακλειδῶν κάθοδον, οὗτοι αἰολιστὶ διελέχθησαν, οἱ δ’ ἄλλοι μικτῇ τινι ἐχρήσαντο ἐξ ἀμφοῖν, οἱ μὲν μᾶλλον οἱ δ’ ἧττον αἰολίζοντεσ· σχεδὸν δέ τι καὶ νῦν κατὰ πόλεισ ἄλλοι ἄλλωσ διαλέγονται, δοκοῦσι δὲ δωρίζειν ἅπαντεσ διὰ τὴν συμβᾶσαν ἐπικράτειαν. τοσαῦτα μὲν οὖν τὰ τῶν Ἑλλήνων ἔθνη καὶ οὕτωσ, ὡσ τύπῳ εἰπεῖν, ἀφωρισμένα. λέγωμεν δὴ διαλαβόντεσ ὃν χρὴ τρόπον τῇ τάξει περὶ αὐτῶν. Ἔφοροσ μὲν οὖν ἀρχὴν εἶναι τῆσ Ἑλλάδοσ τὴν Ἀκαρνανίαν φησὶν ἀπὸ τῶν ἑσπερίων μερῶν·

ταύτην γὰρ συνάπτειν πρώτην τοῖσ Ἠπειρωτικοῖσ ἔθνεσιν. ἀλλ’ ὥσπερ οὗτοσ τῇ παραλίᾳ μέτρῳ χρώμενοσ ἐντεῦθεν ποιεῖται τὴν ἀρχήν, ἡγεμονικόν τι τὴν θάλατταν κρίνων πρὸσ τὰσ τοπογραφίασ, ἐπεὶ ἄλλωσ γ’ ἐνεχώρει κατὰ τὴν Μακεδόνων καὶ Θετταλῶν τὴν ἀρχὴν ἀποφαίνεσθαι τῆσ Ἑλλάδοσ· οὕτω καὶ ἡμῖν προσήκει ἀκολουθοῦσι τῇ φύσει τῶν τόπων σύμβουλον ποιεῖσθαι τὴν θάλατταν. αὕτη δ’ ἐκ τοῦ Σικελικοῦ πελάγουσ προσπεσοῦσα τῇ μὲν ἀναχεῖται πρὸσ τὸν Κορινθιακὸν κόλπον, τῇ δ’ ἀποτελεῖ χερρόνησον μεγάλην τὴν Πελοπόννησον, ἰσθμῷ στενῷ κλειομένην. ἔστι δὲ τὰ δύο μέγιστα συστήματα τῆσ Ἑλλάδοσ τό τε ἐντὸσ Ἰσθμοῦ καὶ τὸ ἐκτὸσ μέχρι τῆσ ἐκβολῆσ τοῦ Πηνειοῦ· ἔστι δὲ καὶ μεῖζον καὶ ἐπιφανέστερον τὸ ἐντὸσ Ἰσθμοῦ· σχεδὸν δέ τι καὶ ἀκρόπολίσ ἐστιν ἡ Πελοπόννησοσ τῆσ συμπάσησ Ἑλλάδοσ . . . χωρὶσ γὰρ τῆσ λαμπρότητοσ καὶ δυνάμεωσ τῶν ἐνοικησάντων ἐθνῶν αὐτὴ ἡ τῶν τόπων θέσισ ὑπογράφει τὴν ἡγεμονίαν ταύτην, κόλποισ τε καὶ ἄκραισ πολλαῖσ καὶ τοῖσ σημειωδεστάτοισ, χερρονήσοισ μεγάλαισ, διαπεποικιλμένη, ὧν ἐκ διαδοχῆσ ἑτέρα τὴν ἑτέραν ἔχει. ἔστι δὲ πρώτη μὲν τῶν χερρονήσων ἡ Πελοπόννησοσ, ἰσθμῷ κλειομένη τετταράκοντα σταδίων. δευτέρα δὲ ἡ καὶ ταύτην περιέχουσα, ἧσ ἰσθμόσ ἐστιν ὁ ἐκ Παγῶν τῶν Μεγαρικῶν εἰσ Νίσαιαν, τὸ Μεγαρέων ἐπίνειον, ὑπερβολῇ σταδίων ἑκατὸν εἴκοσιν ἀπὸ θαλάττησ ἐπὶ θάλατταν. τρίτη δ’ ἡ καὶ ταύτην περιέχουσα, ἧσ ἰσθμὸσ ἀπὸ τοῦ μυχοῦ τοῦ Κρισαίου κόλπου μέχρι Θερμοπυλῶν· ἡ δ’ ἐπινοουμένη εὐθεῖα γραμμὴ ὅσον πεντακοσίων ὀκτὼ σταδίων τὴν μὲν Βοιωτίαν ἅπασαν ἐντὸσ ἀπολαμβάνουσα, τὴν δὲ Φωκίδα τέμνουσα λοξὴν καὶ τοὺσ Ἐπικνημιδίουσ. τετάρτη δὲ ἡ ἀπὸ τοῦ Ἀμβρακικοῦ κόλπου διὰ τῆσ Οἴτησ καὶ τῆσ Τραχινίασ εἰσ τὸν Μαλιακὸν κόλπον καθήκοντα ἔχουσα τὸν ἰσθμὸν καὶ τὰσ Θερμοπύλασ, ὅσον ὀκτακοσίων ὄντα σταδίων· πλειόνων δ’ ἢ χιλίων ἄλλοσ ἐστὶν ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ κόλπου τοῦ Ἀμβρακικοῦ διὰ Θετταλῶν καὶ Μακεδόνων εἰσ τὸν Θερμαῖον διήκων μυχόν. ὑπαγορεύει δή τινα τάξιν οὐ φαύλην ἡ τῶν χερρονήσων διαδοχή· δεῖ δ’ ἀπὸ τῆσ ἐλαχίστησ ἄρξασθαι, ἐπιφανεστάτησ δέ.

SEARCH

MENU NAVIGATION