Plutarch, De virtute morali, section 8

(플루타르코스, De virtute morali, section 8)

οὐ μόνον τοίνυν ἀπὸ τῆσ μάχησ ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον ἀπὸ τῆσ ἀκολουθίασ κατίδοι τισ ἂν τὴν παθητικὴν ἀρχὴν τῆσ λογικῆσ οὖσαν ἑτέραν. ἐπεὶ γὰρ ἔστι μὲν ἐρᾶν εὐφυοῦσ πρὸσ ἀρετὴν καὶ γενναίου παιδὸσ ἔστι δὲ φαύλου καὶ ἀκολάστου, συμβαίνει δὲ θυμῷ χρῆσθαι μὲν ἀλόγωσ πρὸσ παῖδασ αὑτοῦ καὶ γονεῖσ χρῆσθαι δ’ ὑπὲρ γονέων καὶ παίδων δικαίωσ πρὸσ πολεμίουσ καὶ τυράννουσ· ἔστιν , οὕτωσ ἐνταῦθα πειθοῦσ καὶ ἀκολουθίασ, οἱο͂ν ἐπιρρέποντοσ καὶ συνεπιδιδόντοσ.

ἔτι τοίνυν καὶ γυναῖκα γήμασ κατὰ νόμουσ ἀνὴρ ἐπιεικὴσ διανοεῖται περιέπειν καὶ συνεῖναι δικαίωσ καὶ σωφρόνωσ, χρόνῳ δὲ τῆσ συνηθείασ ἐντεκούσησ πάθοσ αἰσθάνεται τῷ λογισμῷ τὸ φιλεῖν καὶ τὸ ἀγαπᾶν ἐπιτεινόμενον ὥσπερ αὖ καὶ νέοι διδασκάλοισ ἐπιτυχόντεσ ἀστείοισ ὑπὸ χρείασ τὸ πρῶτον ἕπονται καὶ ζηλοῦσιν, ὕστερον δὲ καὶ φιλοῦσιν ἀντὶ γνωρίμων καὶ μαθητῶν ἐρασταὶ καλούμενοι καὶ ὄντεσ.

καὶ πρὸσ ἄρχοντασ ἐν πόλεσι χρηστοὺσ καὶ γείτονασ καὶ κηδεστάσ·

ἀρξάμενοι γὰρ ὑπὸ χρείασ τινὸσ καθηκόντωσ ἀλλήλοισ ὁμιλεῖν, ἔπειτα λανθάνουσιν εἰσ τὸ φιλεῖν ὑποφερόμενοι, συνεπισπασαμένου τοῦ λογισμοῦ καὶ συναναπείσαντοσ τὸ παθητικόν.

ὁ δ’ εἰπών αἰδώσ τε· δισσαὶ δ’ εἰσίν, ἡ μὲν οὐ κακὴ ἡ δ’ ἄχθοσ οἴκων· ἆρ’ οὐ δῆλόσ ἐστι συνῃσθημένοσ;

πολλάκισ δὲ παρὰ τὸν λόγον ὄκνοισ καὶ μελλήσεσι καιροὺσ καὶ πράγματα λυμαινόμενον;

SEARCH

MENU NAVIGATION