Plutarch, De primo frigido, chapter, section 7

(플루타르코스, De primo frigido, chapter, section 7)

καὶ μὴν τεττάρων γε τῶν πρώτων ὄντων ἐν τῷ παντὶ σωμάτων, ἃ διὰ πλῆθοσ καὶ ἁπλότητα καὶ δύναμιν οἱ πλεῖστοι στοιχεῖα τῶν ἄλλων ὑποτίθενται καὶ ἀρχάσ, πυρὸσ καὶ ὕδατοσ καὶ ἀέροσ καὶ γῆσ, ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ ποιότητασ εἶναι τὰσ πρώτασ καὶ ἁπλᾶσ τοσαύτασ. τίνεσ οὖν εἰσιν αὗται πλὴν θερμότησ καὶ ψυχρότησ καὶ ξηρότησ καὶ ὑγρότησ, αἷσ τὰ στοιχεῖα πάσχειν ἅπαντα καὶ ποιεῖν πέφυκεν;

καὶ ὀξύτητεσ, οὐ θάτερα τῶν ἑτέρων στέρησισ, οὕτωσ ἐν τοῖσ φυσικοῖσ σώμασιν ἀντιστοιχίαν ὑποληπτέον ὑγρῶν πρὸσ ξηρὰ καὶ ψυχρῶν πρὸσ θερμά, τὸ κατὰ λόγον ἅμα καὶ τὰ φαινόμενα διαφυλάττοντασ·

ἢ , καθάπερ Ἀναξιμένησ ὁ παλαιὸσ ᾤετο, μήτε τὸ ψυχρὸν ἐν οὐσίᾳ μήτε τὸ θερμὸν ἀπολείπωμεν, ἀλλὰ πάθη κοινὰ τῆσ ὕλησ ἐπιγιγνόμενα ταῖσ μεταβολαῖσ·

τὸ γὰρ συστελλόμενον αὐτῆσ καὶ πυκνούμενον ψυχρὸν εἶναί φησι· καὶ τὸ χαλαρόν, οὕτω πωσ ὀνομάσασ καὶ τῷ ῥήματι, θερμόν.

ψύχεται γὰρ ἡ πνσὴ πιεσθεῖσα καὶ πυκνωθεῖσα τοῖσ χείλεσιν , ἀνειμένου δὲ τοῦ στόματοσ ἐκπίπτουσα γίγνεται θερμὸν ὑπὸ μανότητοσ.

τοῦτο μὲν οὖν ἀγνόημα ποιεῖται τἀνδρὸσ ὁ Ἀριστοτέλησ·

ὠθεῖσθαι ψυχρὸν ὄντα καὶ προσεμπίπτειν.

SEARCH

MENU NAVIGATION