Plutarch, De genio Socratis, section 11

(플루타르코스, De genio Socratis, section 11)

"Θεόκριτε, τὸ Σωκράτουσ δαιμόνιον ἰδίαν καὶ περιττὴν ἐσχηκέναι δύναμιν; "οὐχὶ τῆσ κοινῆσ μόριόν τι μαντικῆσ τὸν ἄνδρα πείρᾳ βεβαιωσάμενον, ἐν τοῖσ ἀδήλοισ καὶ ἀτεκμάρτοισ τῷ λογισμῷ ῥοπὴν ἐπάγειν; "ὡσ γὰρ ὁλκὴ μία καθ’ αὑτὴν οὐκ ἄγει τὸν ζυγόν, ἰσορροποῦντι δὲ βάρει προστιθεμένη κλίνει τὸ σύμπαν ἐφ’ , ἑαυτήν οὕτω πταρμὸσ ἢ κληδὼν ἤ τι τοιοῦτον σύμβολον καὶ κοῦφον, ἐμβριθῆ διάνοιαν ἐπισπάσασθαι πρὸσ πρᾶξιν· "δυεῖν δ’ ἐναντίων λογισμῶν θατέρῳ προσελθὸν ἔλυσε τὴν ἀπορίαν, τῆσ ἰσότητοσ ἀναιρεθείσησ, ὥστε κίνησιν γίγνεσθαι καὶ ὁρμήν. "καὶ αὐτόσ, ὦ Γαλαξίδωρε, Μεγαρικοῦ τινοσ ἤκουσα, Τερψίωνοσ δὲ ἐκεῖνοσ, ὅτι τὸ Σωκράτουσ δαιμόνιον πταρμὸσ ἦν, ὅ τε παρ’ αὐτοῦ καὶ ὁ παρ’ ἄλλων·

"ἑτέρου μὲν πταρόντοσ ἐκ δεξιᾶσ εἴτ’ ὄπισθεν εἴτ’ ἔμπροσθεν, ὁρμᾶν αὐτὸν ἐπὶ τὴν πρᾶξιν· "εἰ δ’ ἐξ ἀριστερᾶσ, ἀποτρέπεσθαι τῶν δ’ αὐτοῦ πταρμῶν τὸν μὲν ἔτι μέλλοντοσ βεβαιοῦν τὸν δ’ ἤδη πράσσοντοσ ἐπέχειν καὶ κωλύειν τὴν ὁρμήν. ἀλλ’ ἐκεῖνό μοι δοκεῖ θαυμαστόν, εἰ πταρμῷ χρώμενοσ οὐ τοῦτο τοῖσ ἑταίροισ ἀλλὰ δαιμόνιον εἶναι τὸ κωλῦον ἢ κελεῦον ἔλεγε· "τύφου γὰρ ἂν ἦν τινοσ, ὦ φίλε, κενοῦ καὶ κόμπου τὸ τοιοῦτον, οὐκ ἀληθείασ καὶ ἁπλότητοσ οἷσ τὸν ἄνδρα μέγαν ὡσ ἀληθῶσ καὶ διαφέροντα τῶν πολλῶν γεγονέναι δοκοῦμεν, ὑπὸ φωνῆσ ἔξωθεν ἢ πταρμοῦ τινοσ ὁπηνίκα τύχοι θορυβούμενον ἐκ τῶν πράξεων ἀνατρέπεσθαι καὶ προϊέσθαι τὸ δεδογμένον. "αἱ δὲ Σωκράτουσ αὖ ὁρμαὶ τὸ βέβαιον ἔχουσαι καὶ σφοδρότητα φαίνονται πρὸσ ἅπαν, ὡσ ἂν ἐξ ὀρθῆσ καὶ ἰσχυρᾶσ ἀφειμέναι κρίσεωσ καὶ ἀρχῆσ. πενίᾳ γὰρ ἐμμεῖναι παρὰ πάντα τὸν βίον ἑκουσίωσ, σὺν παὶ χάριτι τῶν διδόντων ἔχειν δυνάμενον, καὶ φιλοσοφίασ μὴ ἐκστῆναι πρὸσ τοσαῦτα κωλύματα καὶ τέλοσ εἰσ σωτηρίαν καὶ φυγὴν αὐτῷ σπουδῆσ ἑταίρων καὶ παρασκευῆσ εὐμηχάνου γενομένησ, μήτε καμφθῆναι λιπαροῦσι μήθ’ ὑποχωρῆσαι τῷ θανάτῳ πελάζοντι, χρῆσθαι δ’ ἀτρέπτῳ τῷ λογισμῷ πρὸσ τὸ δεινόν, οὐκ ἔστιν ἀνδρὸσ ἐκ κληδόνων ἢ πταρμῶν μεταβαλλομένην ὅτε τύχοι γνώμην ἔχοντοσ ἀλλ’ ὑπὸ μείζονοσ ἐπιστασίασ καὶ ἀρχῆσ ἀγομένου πρὸσ τὸ καλόν. ἀκούω δὲ καὶ τὴν ἐν Σικελίᾳ τῆσ Ἀθηναίων δυνάμεωσ φθορὰν προειπεῖν αὐτὸν ἐνίοισ τῶν φίλων. "καὶ πρότερον ἔτι τούτων Πυριλάμπησ ὁ Ἀντιφῶντοσ ἁλοὺσ ἐν τῇ διώξει περὶ Δήλιον ὑφ’ ἡμῶν δορατίῳ τετρωμένοσ, ὡσ ἤκουσε τῶν ἐπὶ τὰσ σπονδὰσ ἀφικομένων Ἀθήνηθεν, ὅτι Σωκράτησ μετ’ Ἀλκιβιάδου καὶ Λάχητοσ ἐπὶ Ῥηγίστησ καταβὰσ ἀπονενοστήκοι, πολλὰ μὲν τοῦτον ἀνεκαλέσατο, πολλὰ δὲ φίλουσ τινὰσ καὶ λοχίτασ οἷσ συνέβη μετ’ αὐτοῦ παρὰ τὴν Πάρνηθα φεύγουσιν ὑπὸ τῶν ἡμετέρων ἱππέων ἀποθανεῖν, ὡσ τοῦ Σωκράτουσ δαιμονίου παρακούσαντασ, ἑτέραν ὁδὸν οὐχ ἣν ἐκεῖνοσ ἦγε τρεπομένουσ ἀπὸ τῆσ μάχησ. "πολλῶν διεβοήθη γὰρ οὐκ ἠρέμα τὸ Σωκράτουσ Ἀθήνησιν ἐκ τούτων δαιμόνιον.

SEARCH

MENU NAVIGATION