Plutarch, De genio Socratis, section 6

(플루타르코스, De genio Socratis, section 6)

ἡμεῖσ δ’ εἰσελθόντεσ ἠσπαζόμεθα τὸν Σιμμίαν ἐπὶ τῆσ κλίνησ καθεζόμενον, οὐ κατατετευχότα τῆσ δεήσεωσ, οἶμαι, μάλα σύννουν καὶ διαλελυπημένον· "ἀγρίων καὶ βαρβάρων ἠθῶν εἶτ’ οὐχ ὑπέρευ Θαλῆσ ὁ παλαιὸσ ἀπὸ ξένησ ἐλθὼν διὰ χρόνου, τῶν φίλων ἐρωτώντων ὅ τι καινότατον ἱστορήκοι, τύραννον ἔφη γέροντα.

"καὶ γὰρ ᾧ μηδὲν ἰδίᾳ συμβέβηκεν ἀδικεῖσθαι, τὸ βάροσ αὐτὸ καὶ τὴν σκληρότητα τῆσ ὁμιλίασ δυσχεραίνων ἐχθρόσ ἐστι τῶν ἀνόμων καὶ ἀνυπευθύνων δυναστειῶν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴσωσ θεῷ μελήσει τὸν δὲ ξένον ἴστε τὸν ἀφιγμένον, ὦ Καφισία, πρὸσ ὑμᾶσ ὅστισ ἐστίν; "τίνα λέγεισ.

"Λεοντίδησ φησὶν ἄνθρωπον ὦφθαι παρὰ τὸ Λύσιδοσ μνημεῖον ἐκ νυκτῶν ἀνιστάμενον, ἀκολουθίασ πλήθει καὶ κατασκευῇ σοβαρόν, αὐτόθι κατηυλισμένον ἐπὶ στιβάδων φαίνεσθαι γὰρ ἄγνου καὶ μυρίκησ χαμεύνασ ἔτι δ’ ἐμπύρων λείψανα καὶ χοὰσ γάλακτοσ ἑώθεν δὲ πυνθάνεσθαι τῶν ἀπαντώντων, εἰ τοὺσ Πολύμνιοσ παῖδασ ἐνδημοῦντασ εὑρήσει.

"ὁ ξένοσ εἰή;

"περιττῷ γὰρ ἀφ’ ὧν λέγεισ τινὶ καὶ οὐκ ἰδιώτῃ προσέοικεν.

SEARCH

MENU NAVIGATION