Plutarch, Comparison of Lycurgus and Numa, chapter 1 3:

δεύτερον τοίνυν, ἐπεὶ καθάπερ ἁρμονικοὶ λύρασ, ὁ μὲν ἐκλελυμένην καὶ τρυφῶσαν ἐπέτεινε τὴν Σπάρτην, ὁ δὲ τῆσ Ῥώμησ τὸ σφοδρὸν ἀνῆκε καὶ σύντονον, ἡ μὲν χαλεπότησ τοῦ ἔργου τῷ Λυκούργῳ πρόσεστιν. οὐ γὰρ θώρακασ ἐκδῦναι καὶ ξίφη τοὺσ πολίτασ καταθέσθαι ἔπειθεν, ἀλλὰ χρυσὸν καὶ ἄργυρον ἀφεῖναι καὶ στρωμνὰσ ἐκβαλεῖν πολυτελεῖσ καὶ τραπέζασ, οὐδὲ παυσαμένουσ πολέμων ἑορτάζειν καὶ θύειν, ἀλλὰ δεῖπνα καὶ πότουσ ἐάσαντασ ἐν τοῖσ ὅπλοισ καὶ ταῖσ παλαίστραισ διαπονεῖσθαι καὶ ἀσκεῖν.