Plutarch, Amatorius, section 5

(플루타르코스, Amatorius, section 5)

"τοῦ Σόλωνοσ ἐμνήσθησ; "καὶ χρηστέον αὐτῷ γνώμονι τοῦ ἐρωτικοῦ ἀνδρόσ, ἔσθ’ ἥβησ ἐρατοῖσιν ἐπ’ ἄνθεσι παιδοφιλήσῃ μηρῶν ἱμείρων καὶ γλυκεροῦ στόματοσ. "πρόσλαβε δὲ τῷ Σόλωνι καὶ τὸν Αἰσχύλον λέγοντα σέβασ δὲ μηρῶν ἁγνὸν οὐκ ἐπῃδέσω, ὦ δυσχάριστε τῶν πυκνῶν φιλημάτων ἕτεροι μὲν γὰρ καταγελῶσιν αὐτῶν, εἰ καθάπερ θύτασ καὶ μάντεισ εἰσ τὰ μηρία καὶ τὴν ὀσφὺν ἀποβλέπειν τοὺσ ἐραστὰσ κελεύουσιν ἐγὼ δὲ παμμέγεθεσ τοῦτο ποιοῦμαι σημεῖον ὑπὲρ τῶν γυναικῶν εἰ γὰρ ἡ παρὰ φύσιν ὁμιλία πρὸσ ἄρρενασ οὐκ ἀναιρεῖ τὴν ἐρωτικὴν εὔνοιαν οὐδὲ βλάπτει, πολὺ μᾶλλον εἰκόσ ἐστι τὸν γυναικῶν ἢ ἀνδρῶν ἔρωτα τῇ φύσει χρώμενον εἰσ φιλίαν διὰ χάριτοσ ἐξικνεῖσθαι. "χάρισ γὰρ οὖν, ὦ Πρωτόγενεσ, ἡ τοῦ θήλεοσ ὕπειξισ τῷ ἄρρενι κέκληται πρὸσ τῶν παλαιῶν· "ὡσ καὶ Πίνδαροσ ἔφη τὸν Ἥφαιστον ἄνευ χαρίτων ἐκ τῆσ Ἥρασ γενέσθαι καὶ τὴν οὔπω γάμων ἔχουσαν ὡρ́αν ἡ Σαπφὼ προσαγορεύουσά φησιν, ὅτι σμίκρα μοι πάισ ἔμμεν ἐφαίνεο κἄχαρισ. "ὁ δ’ Ἡρακλῆσ ὑπό τινοσ ἐρωτᾶται, βίᾳ δ’ ἔπραξασ χάριτασ ἢ πείσασ κόρην; ". ἡ δ’ ἀπὸ τῶν ἀρρένων ἀκόντων μὲν μετὰ βίασ γενομένη καὶ λεηλασίασ, ἂν δ’ ἑκουσίωσ, σὺν μαλακίᾳ καὶ θηλύτητι, βαίνεσθαι κατὰ Πλάτωνα νόμῳ τετράποδοσ καὶ παιδοσπορεῖσθαι παρὰ φύσιν ἐνδιδόντων, ἄχαρισ χάρισ παντάπασι καὶ ἀσχήμων καὶ ἀναφρόδιτοσ. "ὅθεν, οἶμαι, καὶ ὁ Σόλων ἐκεῖνα μὲν ἔγραψε νέοσ ὢν ἔτι καὶ σπέρματοσ πολλοῦ μεστόσ ὡσ ὁ Πλάτων φησί· "ταυτὶ δὲ πρεσβύτησ; "γενόμενοσ ἔργα δὲ Κυπρογενοῦσ νῦν μοι φίλα καὶ Διονύσου καὶ Μουσέων, ἃ τίθησ’ ἀνδράσιν εὐφροσύνασ· "ὥσπερ ἐκ ζάλησ καὶ χειμῶνοσ καὶ τῶν παιδικῶν ἐρώτων ἔν τινι γαλήνῃ τῇ περὶ γάμον καὶ φιλοσοφίαν θέμενοσ τὸν βίον. "εἰ μὲν οὖν τἀληθὲσ σκοποῦμεν, ὦ Πρωτόγενεσ ἓν καὶ ταὐτόν ἐστι πρὸσ παῖδασ καὶ γυναῖκασ πάθοσ τὸ τῶν Ἐρώτων εἰ δὲ βούλοιο φιλονεικῶν διαιρεῖν, οὐ μέτρι’ ἂν δόξειε ποιεῖν ὁ παιδικὸσ οὗτοσ, ἀλλ’ ὥσπερ ὀψὲ γεγονὼσ καὶ παρ’ ὡρ́αν τῷ βίῳ νόθοσ καὶ σκότιοσ ἐξελαύνειν τὸν γνήσιον Ἔρωτα καὶ πρεσβύτερον. "ἐχθὲσ γάρ, ὦ ἑταῖρε, καὶ πρῴην μετὰ τὰσ ἀποδύσεισ καὶ ἀπογυμνώσεισ τῶν νέων παραδὺσ εἰσ τὰ γυμνάσια καὶ προσανατριβόμενοσ ἡσυχῆ καὶ προσεμβαλών, εἶτα κατὰ μικρὸν ἐν ταῖσ παλαίστραισ πτεροφυήσασ οὐκέτι καθεκτὸσ ἐστιν, ἀλλὰ λοιδορεῖ καὶ προπηλακίζει τὸν γαμήλιον ἐκεῖνον καὶ συνεργὸν ἀθανασίασ τῷ θνητῷ γένει, σβεννυμένην ἡμῶν τὴν φύσιν εὐθὺσ ἐξανάπτοντα διὰ τῶν γενέσεων. "οὗτοσ; "δ’ ἀρνεῖται τὴν ἡδονήν· "αἰσχύνεται γὰρ καὶ φοβεῖται. "δεῖ δέ τινοσ εὐπρεπείασ ἁπτομένῳ καλῶν καὶ ὡραίων· "πρόφασισ οὖν φιλία καὶ ἀρετή. κονίεται δὲ καὶ ψυχρολουτεῖ καὶ τὰσ ὀφρῦσ αἴρει καὶ φιλοσοφεῖν φησι καὶ σωφρονεῖν ἔξω διὰ τὸν νόμον· "εἶτα νύκτωρ καὶ καθ’ ἡσυχίαν γλυκεῖ’ ὀπώρα φύλακοσ ἐκλελοιπότοσ. "εἰ δ’, ὥσ φησι Πρωτογένησ, οὐκ ἔστιν ἀφροδισίων παιδικῶν κοινωνία, πῶσ Ἔρωσ ἔστιν Ἀφροδίτησ μὴ παρούσησ, ἣν εἴληχε θεραπεύειν ἐκ θεῶν καὶ περιέπειν, τιμῆσ τε μετέχειν καὶ δυνάμεωσ ὅσον ἐκείνη δίδωσιν; "εἰ δ’ ἔστι τισ Ἔρωσ χωρὶσ Ἀφροδίτησ, ὥσπερ μέθη χωρὶσ οἴνου πρὸσ σύκινον πῶμα καὶ κρίθινον, ἄκαρπον αὐτοῦ καὶ ἀτελὲσ τὸ ταρακτικὸν ἐστι καὶ πλήσμιον καὶ ἁψίκορον.

SEARCH

MENU NAVIGATION