Plato, Laws, book 12 75:

καὶ ἐάντε μηδὲν χείρων μηδέ τι βελτίων ἥκειν δόξῃ, χάριν γοῦν τῆσ σφόδρα προθυμίασ αἰνείσθω, ἐὰν δὲ πολὺ βελτίων, πολύ τ’ ἐπαινείσθω μᾶλλον ζῶν, τελευτήσαντά τε τιμαῖσ αὐτὸν προσηκούσαισ ἡ τῶν συλλεγομένων τιμάτω δύναμισ. ἐὰν δὲ διεφθαρμένοσ ἀφικέσθαι δόξῃ, μηδενὶ συγγιγνέσθω μήτε νέῳ μήτε πρεσβυτέρῳ προσποιούμενοσ εἶναι σοφόσ· καὶ ἐὰν μὲν πείθηται τοῖσ ἄρχουσιν, ἰδιώτησ ζήτω, ἐὰν δὲ μή, τεθνάτω, ἐάν γ’ ἐν δικαστηρίῳ ἁλῷ πολυπραγμονῶν τι περὶ τὴν παιδείαν καὶ τοὺσ νόμουσ.