Plato, Laws, book 9 85:

ἐὰν δ’ ἄρα τισ αὐτόχειρ μὲν κτείνῃ ἐλεύθερον, θυμῷ δὲ ᾖ τὸ πεπραγμένον ἐκπραχθέν, διχῇ δεῖ πρῶτον τὸ τοιοῦτον διαλαβεῖν. θυμῷ γὰρ δὴ πέπρακται καὶ τοῖσ ὅσοι ἂν ἐξαίφνησ μὲν καὶ ἀπροβουλεύτωσ τοῦ ἀποκτεῖναι πληγαῖσ ἤ τινι τοιούτῳ διαφθείρωσί τινα παραχρῆμα τῆσ ὁρμῆσ γενομένησ, μεταμέλειά τε εὐθὺσ τοῦ πεπραγμένου γίγνηται, θυμῷ δὲ καὶ ὅσοι προπηλακισθέντεσ λόγοισ ἢ καὶ ἀτίμοισ ἔργοισ, μεταδιώκοντεσ τὴν τιμωρίαν, ὕστερον ἀποκτείνωσί τινα βουληθέντεσ κτεῖναι καὶ τὸ πεπραγμένον αὐτοῖσ ἀμεταμέλητον γίγνηται.