Plato, Laws, book 7 224:

πεζῶν δὴ μόνον θήρευσίσ τε καὶ ἄγρα λοιπὴ τοῖσ παρ’ ἡμῖν ἀθληταῖσ, ὧν ἡ μὲν τῶν εὑδόντων αὖ κατὰ μέρη, νυκτερεία κληθεῖσα, ἀργῶν ἀνδρῶν, οὐκ ἀξία ἐπαίνου, οὐδ’ ἧττον διαπαύματα πόνων ἔχουσα, ἄρκυσίν τε καὶ πάγαισ ἀλλ’ οὐ φιλοπόνου ψυχῆσ νίκῃ χειρουμένων τὴν ἄγριον τῶν θηρίων ῥώμην· μόνη δὴ πᾶσιν λοιπὴ καὶ ἀρίστη ἡ τῶν τετραπόδων ἵπποισ καὶ κυσὶν καὶ τοῖσ ἑαυτῶν θήρα σώμασιν, ὧν ἁπάντων κρατοῦσιν δρόμοισ καὶ πληγαῖσ καὶ βολαῖσ αὐτόχειρεσ θηρεύοντεσ, ὅσοισ ἀνδρείασ τῆσ θείασ ἐπιμελέσ.