Plato, Laws, book 7 181:

ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ τάδε· "ὦ ἄριστοι," φάναι, "τῶν ξένων, ἡμεῖσ ἐσμὲν τραγῳδίασ αὐτοὶ ποιηταὶ κατὰ δύναμιν ὅτι καλλίστησ ἅμα καὶ ἀρίστησ· πᾶσα οὖν ἡμῖν ἡ πολιτεία συνέστηκε μίμησισ τοῦ καλλίστου καὶ ἀρίστου βίου, ὃ δή φαμεν ἡμεῖσ γε ὄντωσ εἶναι τραγῳδίαν τὴν ἀληθεστάτην. ποιηταὶ μὲν οὖν ὑμεῖσ, ποιηταὶ δὲ καὶ ἡμεῖσ ἐσμὲν τῶν αὐτῶν, ὑμῖν ἀντίτεχνοί τε καὶ ἀνταγωνισταὶ τοῦ καλλίστου δράματοσ, ὃ δὴ νόμοσ ἀληθὴσ μόνοσ ἀποτελεῖν πέφυκεν, ὡσ ἡ παρ’ ἡμῶν ἐστιν ἐλπίσ·