Plato, Laws, book 7 140:

τί οὖν; τί περὶ τούτων νῦν καὶ ποῖόν τι πεπονθὼσ λέγεισ; ἐρῶ δή· στόμασι γὰρ πολλάκισ μυρίοισ ἐναντία λέγειν οὐδαμῶσ εὔπορον. τί δέ; σμικρὰ καὶ ὀλίγα δοκεῖ σοι τὰ ἔμπροσθεν ἡμῖν εἰρημένα περὶ νόμων κεῖσθαι τοῖσ πολλοῖσ ὑπεναντία; καὶ μάλα ἀληθὲσ τοῦτό γε λέγεισ· κελεύεισ γὰρ δή με, ὡσ ἐμοὶ φαίνεται, τῆσ αὐτῆσ ὁδοῦ ἐχθοδοποῦ γεγονυίασ πολλοῖσ ‐ ἴσωσ δ’ οὐκ ἐλάττοσιν ἑτέροισ προσφιλοῦσ· εἰ δὲ ἐλάττοσιν, οὔκουν χείροσί γε ‐ μεθ’ ὧν διακελεύῃ με παρακινδυνεύοντά τε καὶ θαρροῦντα τὴν νῦν ἐκ τῶν παρόντων λόγων τετμημένην ὁδὸν τῆσ νομοθεσίασ πορεύεσθαι μηδὲν ἀνιέντα.