Plato, Laws, book 5 150:

(플라톤, Laws, book 5 150:)

καὶ γάρ, ὦ Μέγιλλέ τε καὶ Κλεινία, μηδὲ τοῦθ’ ἡμᾶσ λανθανέτω περὶ τόπων ὡσ οὐκ εἰσὶν ἄλλοι τινὲσ διαφέροντεσ ἄλλων τόπων πρὸσ τὸ γεννᾶν ἀνθρώπουσ ἀμείνουσ καὶ χείρουσ, οἷσ οὐκ ἐναντία νομοθετητέον· οἱ μέν γέ που διὰ πνεύματα παντοῖα καὶ δι’ εἱλήσεισ ἀλλόκοτοί τέ εἰσιν καὶ ἐναίσιοι αὐτῶν, οἱ δὲ δι’ ὕδατα, οἱ δὲ καὶ δι’ αὐτὴν τὴν ἐκ τῆσ γῆσ τροφήν, ἀναδιδοῦσαν οὐ μόνον τοῖσ σώμασιν ἀμείνω καὶ χείρω, ταῖσ δὲ ψυχαῖσ οὐχ ἧττον δυναμένην πάντα τὰ τοιαῦτα ἐμποιεῖν, τούτων δ’ αὖ πάντων μέγιστον διαφέροιεν ἂν τόποι χώρασ ἐν οἷσ θεία τισ ἐπίπνοια καὶ δαιμόνων λήξεισ εἰε͂ν, τοὺσ ἀεὶ κατοικιζομένουσ ἵλεῳ δεχόμενοι καὶ τοὐναντίον.

SEARCH

MENU NAVIGATION