Plato, Laws, book 5 126:

(플라톤, Laws, book 5 126:)

ἦν μὲν δὴ καλὸν καὶ τἆλλα ἴσα πάντ’ ἔχοντα ἕνα ἕκαστον ἐλθεῖν εἰσ τὴν ἀποικίαν· ἐπειδὴ δὲ οὐ δυνατόν, ἀλλ’ ὁ μέν τισ πλείω κεκτημένοσ ἀφίξεται χρήματα, ὁ δ’ ἐλάττονα, δεῖ δὴ πολλῶν ἕνεκα, τῶν τε κατὰ πόλιν καιρῶν ἰσότητοσ ἕνεκα, τιμήματα ἄνισα γενέσθαι, ἵνα ἀρχαί τε καὶ εἰσφοραὶ καὶ διανομαί, τὴν τῆσ ἀξίασ ἑκάστοισ τιμὴν μὴ κατ’ ἀρετὴν μόνον τήν τε προγόνων καὶ τὴν αὑτοῦ, μηδὲ κατὰ σωμάτων ἰσχῦσ καὶ εὐμορφίασ, ἀλλὰ καὶ κατὰ πλούτου χρῆσιν καὶ πενίαν, τὰσ τιμάσ τε καὶ ἀρχὰσ ὡσ ἰσαίτατα τῷ ἀνίσῳ συμμέτρῳ δὲ ἀπολαμβάνοντεσ μὴ διαφέρωνται.

SEARCH

MENU NAVIGATION