Plato, Laws, book 4 57:

δραστέον ὡσ λέγετε. φήμην τοίνυν παραδεδέγμεθα τῆσ τῶν τότε μακαρίασ ζωῆσ ὡσ ἄφθονά τε καὶ αὐτόματα πάντ’ εἶχεν. ἡ δὲ τούτων αἰτία λέγεται τοιάδε τισ. γιγνώσκων ὁ Κρόνοσ ἄρα, καθάπερ ἡμεῖσ διεληλύθαμεν, ὡσ ἀνθρωπεία φύσισ οὐδεμία ἱκανὴ τὰ ἀνθρώπινα διοικοῦσα αὐτοκράτωρ πάντα, μὴ οὐχ ὕβρεώσ τε καὶ ἀδικίασ μεστοῦσθαι, ταῦτ’ οὖν διανοούμενοσ ἐφίστη τότε βασιλέασ τε καὶ ἄρχοντασ ταῖσ πόλεσιν ἡμῶν, οὐκ ἀνθρώπουσ ἀλλὰ γένουσ θειοτέρου τε καὶ ἀμείνονοσ, δαίμονασ, οἱο͂ν νῦν ἡμεῖσ δρῶμεν τοῖσ ποιμνίοισ καὶ ὅσων ἥμεροί εἰσιν ἀγέλαι·