Plato, Laws, book 2 132:

ἐνιαυτὸν ὃν ἂν ἄρχωσιν, μηδ’ αὖ κυβερνήτασ μηδὲ δικαστὰσ ἐνεργοὺσ ὄντασ οἴνου γεύεσθαι τὸ παράπαν, μηδ’ ὅστισ βουλευσόμενοσ εἰσ βουλὴν ἀξίαν τινὰ λόγου συνέρχεται, μηδέ γε μεθ’ ἡμέραν μηδένα τὸ παράπαν εἰ μὴ σωμασκίασ ἢ νόσων ἕνεκα, μηδ’ αὖ νύκτωρ ὅταν ἐπινοῇ τισ παῖδασ ποιεῖσθαι ἀνὴρ ἢ καὶ γυνή. καὶ ἄλλα δὲ πάμπολλα ἄν τισ λέγοι ἐν οἷσ τοῖσ νοῦν τε καὶ νόμον ἔχουσιν ὀρθὸν οὐ ποτέοσ οἶνοσ·