Plato, Laws, book 1 107:

σκοπῶ δὴ μὴ δόξαν ὑμῖν παράσχωμαι περὶ σμικροῦ πολλὰ λέγειν, μέθησ πέρι, σμικροῦ πράγματοσ, παμμήκη λόγον ἀνακαθαιρόμενοσ. τὸ δὲ ἡ κατὰ φύσιν αὐτοῦ διόρθωσισ οὐκ ἂν δύναιτο ἄνευ μουσικῆσ ὀρθότητόσ ποτε σαφὲσ οὐδὲ ἱκανὸν ἐν τοῖσ λόγοισ ἀπολαβεῖν, μουσικὴ δὲ ἄνευ παιδείασ τῆσ πάσησ οὐκ ἂν αὖ ποτε δύναιτο· ταῦτα δὲ παμπόλλων ἐστὶν λόγων. ὁρᾶτε οὖν τί ποιῶμεν εἰ ταῦτα μὲν ἐάσαιμεν ἐν τῷ παρόντι, μετεκβαῖμεν δ’ εἰσ ἕτερόν τινα νόμων πέρι λόγον.