Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Πολιτικός 230:

ἐπεὶ τοῦτ’ ἂν δυνατὸσ ὤν, ὡσ οἶμαι, τῶν τὴν βασιλικὴν ὁστισοῦν ὄντωσ ἐπιστήμην εἰληφότων σχολῇ ποτ’ ἂν ἑαυτῷ θεῖτ’ ἐμποδίσματα γράφων τοὺσ λεχθέντασ τούτουσ νόμουσ. ἐκ τῶν νῦν γοῦν, ὦ ξένε, εἰρημένων. μᾶλλον δέ γε, ὦ βέλτιστε, ἐκ τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι. τίνων δή; τῶν τοιῶνδε. εἴπωμεν γὰρ δὴ πρόσ γε ἡμᾶσ αὐτοὺσ ἰατρὸν μέλλοντα ἢ καί τινα γυμναστικὸν ἀποδημεῖν καὶ ἀπέσεσθαι τῶν θεραπευομένων συχνόν, ὡσ οἰοίτο, χρόνον, μὴ μνημονεύσειν οἰηθέντα τὰ προσταχθέντα τοὺσ γυμναζομένουσ ἢ τοὺσ κάμνοντασ, ὑπομνήματα γράφειν ἂν ἐθέλειν αὐτοῖσ, ἢ πῶσ;