Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Πολιτικός 49:

καὶ μὴν ἐφ’ ὅ γε μέροσ ὡρ́μηκεν ἡμῖν ὁ λόγοσ, ἐπ’ ἐκεῖνο δύο τινὲ καθορᾶν ὁδὼ τεταμένα φαίνεται, τὴν μὲν θάττω, πρὸσ μέγα μέροσ σμικρὸν διαιρουμένην, τὴν δέ, ὅπερ ἐν τῷ πρόσθεν ἐλέγομεν ὅτι δεῖ μεσοτομεῖν ὡσ μάλιστα, τοῦτ’ ἔχουσαν μᾶλλον, μακροτέραν γε μήν. ἔξεστιν οὖν ὁποτέραν ἂν βουληθῶμεν, ταύτην πορευθῆναι. τί δέ; ἀμφοτέρασ ἀδύνατον; ἅμα γ’, ὦ θαυμαστέ· ἐν μέρει γε μὴν δῆλον ὅτι δυνατόν.