Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Σοφιστής 231:

(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Σοφιστής 231:)

οὐκοῦν χρή. μέγιστα μὴν τῶν γενῶν ἃ νυνδὴ διῇμεν τό τε ὂν αὐτὸ καὶ στάσισ καὶ κίνησισ. πολύ γε. καὶ μὴν τώ γε δύο φαμὲν αὐτοῖν ἀμείκτω πρὸσ ἀλλήλω. σφόδρα γε. τὸ δέ γε ὂν μεικτὸν ἀμφοῖν· ἐστὸν γὰρ ἄμφω που. πῶσ δ’ οὔ; τρία δὴ γίγνεται ταῦτα. τί μήν; οὐκοῦν αὐτῶν ἕκαστον τοῖν μὲν δυοῖν ἕτερόν ἐστιν, αὐτὸ δ’ ἑαυτῷ ταὐτόν.

SEARCH

MENU NAVIGATION