πάλιν δή, ὥσπερ ἐν τοῖσ πρόσθεν κήρινόν τι ἐν ταῖσ ψυχαῖσ κατεσκευάζομεν οὐκ οἶδ’ ὅτι πλάσμα, νῦν αὖ ἐν ἑκάστῃ ψυχῇ ποιήσωμεν περιστερεῶνά τινα παντοδαπῶν ὀρνίθων, τὰσ μὲν κατ’ ἀγέλασ οὔσασ χωρὶσ τῶν ἄλλων, τὰσ δὲ κατ’ ὀλίγασ, ἐνίασ δὲ μόνασ διὰ πασῶν ὅπῃ ἂν τύχωσι πετομένασ.
