Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 198:

ἔν τε τοῖσ ἐπαίνοισ καὶ ταῖσ τῶν ἄλλων μεγαλαυχίαισ οὐ προσποιήτωσ ἀλλὰ τῷ ὄντι γελῶν ἔνδηλοσ γιγνόμενοσ ληρώδησ δοκεῖ εἶναι. τύραννόν τε γὰρ ἢ βασιλέα ἐγκωμιαζόμενον, ἕνα τῶν νομέων, οἱο͂ν συβώτην ἢ ποιμένα ἤ τινα βουκόλον, ἡγεῖται ἀκούειν εὐδαιμονιζόμενον πολὺ βδάλλοντα· δυσκολώτερον δὲ ἐκείνων ζῷον καὶ ἐπιβουλότερον ποιμαίνειν τε καὶ βδάλλειν νομίζει αὐτούσ, ἄγροικον δὲ καὶ ἀπαίδευτον ὑπὸ ἀσχολίασ οὐδὲν ἧττον τῶν νομέων τὸν τοιοῦτον ἀναγκαῖον γίγνεσθαι, σηκὸν ἐν ὄρει τὸ τεῖχοσ περιβεβλημένον.