Lucian, Piscator, (no name) 5:

ἀνέπνευσα· οὐ γὰρ ἀποκτενεῖτέ με, ἢν μάθητε ὁποῖοσ ἐγὼ περὶ ὑμᾶσ ἐγενόμην ὥστε ἀπορρίψατε τοὺσ λίθουσ, μᾶλλον δὲ φυλάττετε. χρήσεσθε γὰρ αὐτοῖσ κατὰ τῶν ἀξίων. ληρεῖσ. σὲ δὲ χρὴ τήμερον ἀπολωλέναι, καὶ ἤδη γε λάϊνον ἕσσο χιτῶνα κακῶν ἕνεχ’ ὅσσα ἐόργασ. καὶ μήν, ὦ ἄριστοι, ὃν ἐχρῆν μόνον ἐξ ἁπάντων ἐπαινεῖν οἰκεῖόν τε ὑμῖν ὄντα καὶ εὔνουν καὶ ὁμογνώμονα καί, εἰ μὴ φορτικὸν εἰπεῖν, κηδεμόνα τῶν ἐπιτηδευμάτων εὖ ἴστε ἀποκτενοῦντεσ, ἢν ἐμὲ ἀποκτείνητε τοσαῦτα ὑπὲρ ὑμῶν πεπονηκότα. ὁρᾶτε οὖν μὴ κατὰ τοὺσ πολλοὺσ τῶν νῦν φιλοσόφων αὐτοὶ ποιεῖτε, ἀχάριστοι καὶ ὀργίλοι καὶ ἀγνώμονεσ φαινόμενοι πρὸσ ἄνδρα εὐεργέτην. , Ὢ τῆσ ἀναισχυντίασ. καὶ χάριν σοι τῆσ κακηγορίασ προσοφείλομεν; οὕτωσ ἀνδραπόδοισ ὡσ ἀληθῶσ οἰεί διαλέγεσθαι; ἢ καὶ εὐεργεσίαν καταλογιῇ πρὸσ ἡμᾶσ ἐπὶ τῇ τοσαύτῃ ὕβρει καὶ παροινίᾳ τῶν λόγων;