Lucian, Alexander, (no name) 4:

(루키아노스, Alexander, (no name) 4:)

τοιόσδε μὲν τὴν μορφήν ἡ ψυχὴ δὲ καὶ ἡ γνώμη ‐ ἀλεξίκακε Ἡράκλεισ καὶ Ζεῦ ἀποτρόπαιε καὶ Διόσκουροι σωτῆρεσ, πολεμίοισ καὶ ἐχθροῖσ ἐντυχεῖν γένοιτο καὶ ^ συγγενέσθαι τοιούτῳ τινί. συνέσει μὲν γὰρ καὶ ἀγχινοίᾳ καὶ δριμύτητι πάμπολυ τῶν ἄλλων διέφερεν, καὶ τό τε περίεργον καὶ εὐμαθὲσ καὶ μνημονικὸν καὶ πρὸσ τὰ μαθήματα εὐφυέσ, πάντα ταῦτα εἰσ ὑπερβολὴν ἑκασταχοῦ ὑπῆρχεν αὐτῷ. ἐχρῆτο δὲ αὐτοῖσ εἰσ τὸ χείριστον, καὶ ὄργανα ταῦτα γενναῖα ὑποβεβλημένα ἔχων αὐτίκα μάλα τῶν ἐπὶ κακίᾳ διαβοήτων ἀκρότατοσ ἀπετελέσθη, ὑπὲρ τοὺσ Κέρκωπασ, ὑπὲρ τὸν Εὐρύβατον ἢ Φρυνώνδαν ἢ Ἀριστόδημον ἢ Σώστρατον. αὐτὸσ μὲν γὰρ τῷ γαμβρῷ Ῥουτιλιανῷ ποτε γράφων καὶ τὰ μετριώτατα ὑπὲρ αὑτοῦ λέγων Πυθαγόρᾳ ὅμοιοσ εἶναι ἠξίου. ἀλλ’ ἵλεωσ μὲν ὁ Πυθαγόρασ εἰή, σοφὸσ ἀνήρ καὶ τὴν γνώμην θεσπέσιοσ, εἰ δὲ κατὰ τοῦτον ἐγεγένητο, παῖσ ἂν εὖ οἶδ’ ὅτι πρὸσ αὐτὸν εἶναι; ἔδοξε. καὶ πρὸσ Χαρίτων μή με νομίσῃσ ἐφ’ ὕβρει ταῦτα τοῦ Πυθαγόρου λέγειν ἢ συνάπτειν πειρώμενον αὐτοὺσ πρὸσ ὁμοιότητα τῶν πράξεων· ἀλλ’ εἴ τισ τὰ χείριστα καὶ βλασφημότατα τῶν ἐπὶ διαβολῇ περὶ τοῦ Πυθαγόρου λεγομένων, οἷσ ἔγωγε οὐκ ἂν πεισθείην ὡσ ἀληθέσιν οὖσιν, ὅμωσ συναγάγοι εἰσ τὸ αὐτό, πολλοστὸν ἂν μέροσ ἅπαντα ἐκεῖνα γένοιτο τῆσ Ἀλεξάνδρου δεινότητοσ. ὅλωσ γὰρ ἐπινόησόν μοι καὶ τῷ λογισμῷ διατύπωσον ποικιλωτάτην τινὰ ψυχῆσ κρᾶσιν ἐκ ψεύδουσ καὶ δόλων καὶ ἐπιορκιῶν καὶ κακοτεχνιῶν συγκειμένην, ῥᾳδίαν, τολμηράν, παράβολον, φιλόπονον ἐξεργάσασθαι τὰ νοηθέντα, καὶ πιθανὴν καὶ ἀξιόπιστον καὶ ὑκοκριτικὴν τοῦ βελτίονοσ καὶ τῷ ἐναντιωτάτῳ τῆσ βουλήσεωσ ἐοικυῖαν. οὐδεὶσ γοῦν τὸ πρῶτον ἐντυχὼν οὐκ ἀπῆλθε δόξαν λαβὼν ὑπὲρ αὐτοῦ ὡσ εἰή πάντων ἀνθρώπων χρηστότατοσ καὶ ἐπιεικέστατοσ καὶ προσέτι ἁπλοϊκώτατόσ τε καὶ ἀφελέστατοσ. ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοισ τὸ μεγαλουργὸν προσῆν καὶ τὸ μηδὲν μικρὸν ἐπινοεῖν, ἀλλ’ ἀεὶ τοῖσ μεγίστοισ ἐπέχειν τὸν νοῦν.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION