Hyperides, Speeches, Κατὰ Δημοσθένουσ ὑπὲρ τῶν Ἁρπαλείων

(히페레이데스, Speeches, Κατὰ Δημοσθένουσ ὑπὲρ τῶν Ἁρπαλείων)

ἀλλ’ ἐγώ, ὦ [ἄνδρεσ] δικασταί, [ὅπερ καὶ] πρὸσ τοὺ[σ παρακαθη]μένουσ [ἀρτίωσ ἔλ]εγον, θαυ[μάζω] τουτὶ τὸ πρᾶ[γμα, εἰ δ]ὴ νὴ Δία κατὰ [Δημ]οσθένουσ μό[νου τ]ῶν ἐν τῇ πόλει [μήτε] οἱ νόμοι ἰσχύου[σιν, οἱ] κελεύοντεσ κύ[ρια εἶν]αι ὅσα ἄν τισ [αὐτ]ὸσ καθ’ αὑτοῦ διάθηται, μήτε τὰ ψηφίσματα τοῦ δήμου, καθ’ ἃ ὑμεῖσ μὲν ὀμωμόκατε τὴν ψῆφον οἴσειν, ἔγραψεν δὲ αὐτὰ οὐδεὶσ τῶν ἐχθρῶν τῶν Δημοσθένουσ, ἀλλ’ αὐτὸσ οὗτοσ, ἐψηφίσατο δὲ ὁ δῆμοσ [το]ύτου κελεύο[ντο]σ [καὶ μόνον] οὐχ ἑκου[σίωσ αὑτὸν ἀπο]λλύ[οντοσ] [καίτοι τὸ] δίκαιον, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, ἁπλοῦν ὑπολαμβάνω ἡμῖν εἶναι πρὸσ Δημοσθένη. ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν ἰδίων ἐγκλημάτων πολλὰ διὰ προκλήσεων κρίνεται, οὕτωσ καὶ τουτὶ τὸ πρᾶγμα κέκριται. σκέψασθε γάρ, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, οὑτωσί. ᾐτιάσατό σε, ὦ Δημόσθενεσ, ὁ δῆμοσ εἰληφ[έναι] εἴκοσι τάλαντ[α ἐπὶ] τῇ πολιτείᾳ κ[αὶ τοῖσ] νόμοισ. ταῦτα σ[ὺ ἔ]ξαρνοσ ἐγένου μὴ λαβεῖν, καὶ πρόκλησιν γράψασ ἐν ψηφίσματι προσήνεγκασ τῷ δήμῳ, ἐπιτρέπων ὑπὲρ ὧν τὴν αἰτίαν ἔσχεσ τῇ βουλῇ τῇ ἐξ Ἀρείου πά[γου] [καὶ συκοφαντεῖσ τὴν βουλήν, προκλήσεισ ἐκτιθεὶσ καὶ ἐρωτῶν ἐν ταῖσ προκλήσεσιν, πόθεν ἔλα]βε[σ τὸ χρυσίον, καὶ τίσ] ἦν σο[ι ὁ] δούσ, καὶ ποῦ. τελευτῶν δ’ ἴσωσ ἐρωτήσεισ καὶ ὅτι ἐχρήσω λαβὼν τῷ χρυσίῳ, ὥσπερ τραπεζιτικὸν λόγον παρὰ τῆσ βουλῆσ ἀπαιτῶν. ἐγὼ δ[ὲ τ]οὐναντίον [ἡδέωσ ἂ]ν παρὰ σοῦ [πυθοίμ]ην, τίνοσ [ἂν ἕν]εκα ἡ ἐξ Ἀρείου [πάγου βου]λὴ ἔφηισ ἀδίκ[ωσ]τατοχρυφησι τουωτατισ. ε δικαστἂν ἐνοιεσθαι ἐμ[δι]καίωσ τωι τὰσ ἀποφάσεισ.

οὐκ ἔστι ταῦτα, ἀλλὰ πάντων φανήσον[τα]ι μάλιστα δημο[τικώ]τατα τῷ πράγμα[τι κ]εχρημένοι·

τοὺσ [μὲ]ν γὰρ ἀδικοῦντασ [ἀπ]έφηναν, καὶ ταῦ[τ’ οὐ]χ ἑκόντεσ, ἀλλ’ ὑπὸ [τοῦ δ]ήμου πολλάκισ [ἀναγ]καζόμενοι· τὸ [δὲ κο]λάσαι τοὺσ ἀδι[κοῦντα]σ οὐκ ἐφ’ αὑτοῖσ [ἐποί]ησαν, ἀλλ’ ὑμῖν [ἀπέδ]οσαν τοῖσ κυρίοισ. Δ[ημοσθένησ] δ’ οὐ μόνον ἐπὶ τοῦ αὑτοῦ ἀγῶνοσ οἰέται δεῖν ὑμᾶσ παρακρούσασθαι διαβαλὼν τὴν ἀπόφασιν, ἀλλὰ καὶ τοὺσ ἄλλουσ ἀγῶνασ ἅπαντασ ἀφελέσθαι ζητεῖ τοὺσ τῆσ πόλεωσ· ὑπὲρ οὗ δεῖ ὑμᾶσ νυνὶ βουλεύσασθαι προσέχοντασ τὸν νοῦν, καὶ μὴ τῷ λόγῳ ὑπὸ τούτου ἐξαπατηθῆναι. τὰσ γὰρ ἀποφάσεισ ταύτασ τὰσ ὑπὲρ τῶν χρημάτων Ἁρπάλου πάσασ ὁμοίωσ ἡ βουλὴ πεποίηται καὶ τὰσ αὐτὰσ κατὰ πάντων, καὶ οὐδεμιᾷ προσγέγραφεν διὰ τί ἕκαστον ἀπο[φαί]νει, ἀλλὰ ἐπὶ κεφαλαίου γράψασα ὁπόσον ἕκαστοσ εἴληφεν χρυσίον, τοῦτ’ οὖν [ὀφε]ιλέτω. [ἢ] ἰσχύ[σει Δημοσθ]ένησ παρ’ ὑμ[ῖν τῆσ κατ’ αὐτοῦ] ἀπο[φάσεωσ μεῖζον]; οὐκ ἐσἀπογιἀπόφαἔλαβενσι καὶ οἱ ἄ[λλοι πάντεσ· ] οὐ γὰρ δή[που Δημο]σθένει [μόνῳ τοῦ]το ἰσχυρὸ[ν ἔσται, τοῖσ] δ’ ἄλλοισ ο[ὔ. καὶ γὰρ] οὐχ ὑπὲρ [εἴκοσι τα]λάντων δ[ικάζετε], ἀλλὰ ὑπὲρ τ[ετρακο]σίων, οὐδ’ ὑ[πὲρ ἑνὸσ] ἀδικήμ[ατ]ο[σ, ἀλλ’ ὑ]πὲρ ἁπάντ[ων. ἡ γὰρ] σὴ ἀπόνο[ια, ὦ Δημό]σθενεσ, ὑπ[ὲρ ἁπάντων] τῶν ἀδικούντων νῦν προκινδυνεύει καὶ προαναισχ[υν]τεῖ. ἐγὼ δ’ ὅτι μὲν ἔλαβεσ τὸ χρυσίον ἱκανὸν οἶμαι εἶν[αι] σημεῖον τοῖσ δικασταῖσ τὸ τὴν βουλήν σου καταγνῶναι, [ᾗ σαυτὸν ἐ]πέτρεψασ· [τίνων δὲ ἕ]νεκα ἔλαβεσ, [καὶ ἐπὶ τί]σιν αἰτίαισ [πᾶσαν τὴ]ν πόλιν καενοσχρυσίτοσ τοὺσ[ὥσ]περ εἰ[φανερ]ὸν ποι[ήσω. ἐπ]ειδὴ γὰρ ἦλ[θεν, ὦ ἄν]δρεσ δικα[σταί, Ἅρπα]λοσ εἰσ τὴν [Ἀττική]ν, καὶ οἱ πα[ρὰ Φιλοξέ]νου ἐξαι[τοῦντεσ αὐ]τὸν ἅμα [προσήχθησ]αν πρὸσ [τὸν δῆμον, τότε παρελθὼν Δημ]οσθένησ [διεξῆλθεν] μακρὸν [λόγον, φά]σκων οὔτε [τοῖσ παρ]ὰ Φιλοξέ[νου ἐλθο]ῦσι καλῶσ [ἔχειν τὸν] Ἅρπαλον [ἐκδοῦναι τ]ὴν πόλιν, [οὔτε δεῖν] αἰτίαν οὐ[δεμίαν τ]ῷ δήμῳ [δι’ ἐκεῖνο]ν παρ’ Ἀ[λεξάνδρο]υ καταλείπεσθαι, ἀσφαλέστατον δ’ εἶναι τ[ῇ πόλει] τά τε χρήματα [καὶ τὸν] ἄνδρα φυλάτ[τειν], καὶ ἀναφέρει[ν τὰ χρή]ματα ἅπα[ντα] εἰσ [τὴν] ἀκρόπολιν, ἃ ἦλθ[εν] ἔχων Ἅρπαλοσ εἰ[σ τὴν] Ἀττικήν, ἐν τῇ αὔρι[ον] ἡμέρᾳ· Ἅρπαλο[ν δ’ ἤ]δη ἀποδεῖξαι τὰ [χρή]ματα, ὁπόσα ἐστ[ίν]· οὐχ ὅπωσ πύθο[ιτο] τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν, ὡσ ἐοίκεν, ὁπόσα ἦν, ἀλλ’ ἵνα εἰδῇ ἀφ’ ὅσων αὐτὸν δεῖ τὸν μισθὸν πράττεσθαι. καὶ καθήμενοσ κάτω ὑπὸ τῇ κατατομῇ, οὗπερ [εἰώ]θε κα[θῆσ]θ[αι], ἐκέλευ[ε Μνησ]ίθεον τὸν χορευτὴν ἐρωτῆσαι τὸν Ἅρπαλον, ὁπόσα εἰή τὰ χρήματα τὰ ἀνοισθησόμενα εἰσ τὴν ἀκρόπολιν. ὁ δ’ ἀπεκρίνατο ὅτι ἑπτα[κόσια τάλαντα] [τὰ χρήματα εἶναι τη]λικ[αῦτα] αὐτὸσ ἐν τῷ δ[ήμῳ] πρὸσ ὑμᾶσ ε[ἰπών], ἀναφερομέν[ων τρια]κοσίων ταλά[ντων] καὶ πεντ[ήκοντα ἀν]θ’ ἑπτακοσίων, λ[αβὼν] τὰ εἴκοσι τάλα[ντα οὐ]δένα λόγον ἐπ[οιήσα]το ἐν τῷ δήμῳ ἑ[πτα]κόσια φήσασ εἶν[αι] τάλαντα, νῦν τὰ ἡ[μί]ση ἀναφέρεισ, κα[ὶ]ω ὅτι τοῦ [ἀν]ενεχθῆναιεἰσ ἀκρόπολιν [τα]ῦτα τὰ πρά[γματα] ονλιἔκρινον τ[ὸν][οὔτ’] ἂν ἐπρί[ατο Ἅρπαλ]οσ τὰσ φε[ο]ὔτ’ ἂν ἡ πόλισ [ἐν αἰτίαισ] καὶ διαβο[λαῖσ ἦν. ] ἀλλὰ πάν[τω]ν τούτων, ὦ Δημό[σθενεσ]ἐστίνμωσ ἐγστουσ [α]ἰσχυννει[χρ]υσίονγὰρ ὅτινοιωτουπεν[ σ]τατῆρασ ἔλαβε· σὺ δ’ ὁ τῷ ψηφίσματι τοῦ σώματοσ αὐτοῦ τὴν φυλακὴν καταστήσασ καὶ οὔτ’ ἐκλειπομένην ἐπανορθῶν οὔτε καταλυθείσησ τοὺσ αἰτίουσ κρίνασ, προῖκα δηλονότι τὸν καιρὸν τοῦτον τεταμίευσαι; καὶ τοῖσ μὲν ἐλάττοσι ῥήτορσιν ἀπέτινεν ὁ Ἅρπαλοσ χρυσίον, τοῖσ θορύβου μόνον καὶ κραυγῆσ κυρίοισ, σὲ δὲ τὸν τῶν ὅλων πραγμάτων ἐπιστάτην παρεῖδεν; καὶ τῷ τοῦτο πιστόν; τοσοῦτον δ’, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, τοῦ πράγματοσ καταπεφρόνηκεν Δημοσθένησ, μᾶλλον δέ, εἰ δεῖ μετὰ παρρησίασ εἰπεῖν, ὑμῶν καὶ τῶν νόμων, ὥστε τὸ μὲν πρῶτον, ὡσ [ἐοί]κεν, ὁμο[λογεῖν μὲν εἰληφέ]ναι τὰ χρήματ[α, ἀλλὰ] κατακεχρῆσθαι αὐτὰ ὑμῖν προδεδανεισμένοσ δεδανεισμένοσ εἰσ τὸ θεωρικόν· καὶ περιὼν Κνωσίων καὶ οἱ ἄλλοι φίλοι αὐτοῦ ἔλεγον ὅτι ἀναγκάσουσι τὸν ἄνθρωπον οἱ αἰτιώμενοι εἰσ τὸ φανερὸν ἐνεγκεῖν ἃ οὐ βούλεται, καὶ εἰπεῖν ὅτι τῷ δήμῳ προδεδάνειστ[αι] τὰ χρήματα εἰσ τὴν διοίκησιν. ἐπειδὴ δ’ ὑμῶν οἱ ἀκούσαντεσ πολλῷ μᾶλλον ἠγανάκτουν ἐπὶ τοῖσ κατὰ τοῦ πλήθουσ τοῦ ὑμετέρου λόγοισ, εἰ μὴ μόνον ἱκανὸν εἰή αὐτῷ ἰδίᾳ δεδωροδοκηκέναι, [ἀλλὰ καὶ τὸν δῆμο]ν [οἰοίτο δεῖν ἀνα]πιμ[πλάναι ] λέγων καὶ αἰτιώ[με]νοσ, ὅτι Ἀλεξάνδρῳ χαριζομένη ἡ βουλὴ ἀνελεῖν αὐτὸν βούλεται· ὥσπερ οὐ πάντασ ὑμᾶσ εἰδότασ, ὅτι οὐδεὶσ τὸν τοιοῦτον ἀναιρεῖ, ὃν ἔστιν πρίασθαι, ἀλλ’ ὅντινα μήτε πεῖσαι ἔστιν μήτε χρήμασιν διαφθεῖραι, τοῦτον δ[ὴ σ]κοποῦσιν ὅπω[σ ἐ]κ παντὸσ τρόπ[ου ἐκ]ποδὼν ποιήσουσιν. κίνδυνοσ δ’ ὡσ ἔ[οι]κεν ἐστίν, μὴ σύ, ὦ Δημόσθενεσ, ἀπαραίτητοσ καὶ ἄπειστοσ εἶ πρὸσ δωροδ[οκίαν]; μὴ νομίζ[ετε δὲ διὰ] τῆσ τούτω[ν δωρο]δοκίασ τὰ τυ[χόντα τῶν] πραγμάτω[ν ἁλίσ]κεσθαι. ο[ὐ γὰρ ἄδηλόν] ἐστιν ὅτι [πάντεσ] οἱ ἐπιβουλεύοντεσ τοῖσ Ἑλληνικοῖσ πράγμασιν τὰσ μὲν μικρὰσ πόλεισ τοῖσ ὅπλοισ συσκευάζονται, τὰσ δὲ μεγάλασ τοὺσ δυναμένουσ ἐν αὐταῖσ ὠνούμε[νοι, ο]ὐδ’ ὅτι Φίλιπποσ [τηλικ]οῦτοσ ἐγένετο [ἐξ ἀρχ]ῆσ χρήματα δια[πέμψα]σ εἰσ Πελο[πόννη]σον καὶ Θετ[ταλίαν] καὶ τὴν ἄλλην [Ἐλλάδα], καὶ τοὺσ ἐν [δυνάμει] ὄντασ ἐν [ταῖσ πόλε]σιν καὶ προ[εστῶτασ] [τερα]τεύῃ, καὶ οὐχ ἅπασιν οἰεί φανερὸν εἶναι ὅτι φάσκων ὑπὲρ τοῦ [δήμου] λέγειν ὑπὲρ [Ἀλεξά]νδρου φανερῶσ [ἐδημηγ]όρεισ; ἐγὼ γὰρ [οἶμαι καὶ] ἔμπροσθεν [γνῶναι] ἅπαντασ ὅτι [τοῦτ’ ἐ]ποίησασ καὶ περὶ Θη[βαί]ων καὶ περὶ τῶν [ἄλ]λων ἁπάντων, καὶ ὅτι χρήματα εἰσ [ταῦτα] δοθέντα ἐκ τῆσ [Ἀσίασ αὐ]τὸσ σαυτῷ [ἰδίᾳ περιπ]οιησάμε[νοσ κατανήλω]σασ τὰ [πολλά, καὶ νῦν δὲ ναυ]τικοῖσ ἐργάζῃ χ[ρήμα]σιν καὶ ἐκδόσεισ δί[δωσ], καὶ πριάμενοσ ο[ἰκί]ανμουπαν τωρωι, οὐκ οἰκεῖσ ἐ[ν Π]ειραιεῖ, ἀλλ’ ἐξορμεῖσ ἐκ τῆσ πόλεωσ.

δεῖ δὲ τὸν δίκαιον δημαγωγὸν [σω]τῆρα τῆσ [ἑαυτοῦ πατρίδοσ εἶναι, μὴ δραπέτην. ἐπειδὴ δὲ νῦν Ἅρπαλοσ οὕτωσ ἐξαίφνησ] πρὸσ τὴν Ἑλλάδα προσέπεσεν ὥστε μηδένα προαισθέσθαι, τὰ δ’ ἐν Πελοποννήσῳ καὶ τῇ ἄλλῃ Ἑλλάδι οὕτωσ ἔχοντα κατέλαβεν ὑπὸ τῆσ ἀφίξεωσ τῆσ Νικάνοροσ καὶ τῶν ἐπιταγμάτων ὧν ἧκεν φέρων παρ’ Ἀλεξάνδρου περί τε τῶν φυγάδων καὶ περὶ τοῦ τοὺσ κοινοὺσ συλλόγουσ Ἀχαιῶν τε καὶ Ἀρκάδων [καὶ Β]οιωτῶν ταῦτα σὺ πα[ρεσκεύ]ακασ τῷ ψηφ[ίσματι], συλλαβὼν τὸ[ν Ἅρπα]λον, καὶ τοὺσ μὲ[ν Ἕλ]ληνασ ἅπαντασ [πρεσ]βεύεσθαι πεπ[οίη]κασ ὡσ Ἀλέξανδ[ρον], οὐκ ἔχοντασ ἄλλ[ην] οὐδεμίαν ἀποσ[τρο]φήν, τοὺσ δὲ σ[ατράπασ], οἳ αὐτοὶ ἂν ἧκο[ν ἑκόν]τεσ πρὸσ ταύτη[ν τὴν] δύναμιν, ἔχοντεσ τὰ χρήματα καὶ τοὺσ στρατιώτασ ὅσουσ ἕκαστοσ αὐτῶν εἶχεν, τούτουσ σύμπαντασ οὐ μόνον κεκώλυκασ ἀποστῆναι ἐκείνου τῇ συλλήψει τῇ Ἁρπάλου, ἀλλὰ καὶ[ἕ]καστον [αὐτῶν]. [ὑπὸ Δη]μοσθένο[υσ ἀπο]σταλείσ, παρὰ [δ’ Ὀλυμ]πιάδι Καλλίασ ὁ [Χαλ]κιδεύσ, ὁ Ταυροσθένουσ ἀδελφόσ·

τούτουσ γὰρ ἔγραψε Δημοσθένησ Ἀθηναίουσ εἶναι καὶ χρῆται τούτοισ πάντων μάλιστα. καὶ οὐδὲν θαυμαστόν· οὐδέποτε γὰρ οἶμαι ἐπὶ τῶν αὐτῶν μένων εἰκότωσ φί[λουσ] τοὺσ ἀπ’ Εὐρίπου κέκτηται. εἶτα σὺ περὶ [φιλ]ίασ πρὸσ ἐμὲ τολ[μήσεισ αὐτίκα μά]λα [λέγειν] [ταύτην τὴν φιλίαν διέ]λυσασ αὐ[τό]σ, ὅ[τε χρ]υσίον κατὰ τῆσ [πατρ]ίδοσ ἔλαβεσ καὶ [μετ]εβάλο[υ]. καὶ κατα[γέλα]στον μὲν σαυ[τὸν] ἐποίησασ, κατῄ[σχυν]ασ δὲ τοὺσ ἐκ τῶν [ἔμπρ]οσθεν χρόνων [τῶν α]ὐτῶν τί σοι προ[ελομέ]νουσ· καὶ ἐξὸν [ἡμῖν] λαμπροτάτοισ [εἶναι] παρὰ τῷ δήμῳ [καὶ τὸ]ν ὑπόλοιπον [βίον ὑ]πὸ δόξησ χρη[στῆσ πα]ραπεμφθῆ[ναι, ἅπα]ντα ταῦτα ἀνέτρ[εψασ, κα]ὶ οὐκ αἰσχύνει νυνὶ τηλικοῦτ[οσ] ὢν ὑπὸ μειρακίων κρινόμενοσ περὶ δωροδοκίασ. καίτοι ἔδει τοὐναντίον ὑφ’ ὑμῶν παιδεύεσθαι τοὺσ νεωτέρουσ τῶν ῥητόρων, καὶ [εἴ] τι προπετέστερον ἔπραττον ἐπιτιμᾶσθαι καὶ κολάζεσθαι. νῦν δὲ τοὐναντίον οἱ νέοι τοὺσ ὑπὲρ ἑξήκοντα ἔτη σωφρονίζουσιν. διόπερ, ὦ ἄνδρεσ δ[ικα]σταί, δικαίωσ ἂν ὀργίζοι[σθ]ε Δημοσθένει, εἰ καὶ δόξησ ἱκανῆσ [καὶ] πλούτου πολλοῦ δ[ι’ ὑ]μᾶσ μετεσχηκὼσ μηδ’ ἐπὶ γήρωσ [ὀ]δῷ κήδεται τῆσ πατρίδοσ. ἀλλ’ ὑμεῖσ μὲν ᾐσχύνεσθε ἐπὶησυ τοὺσ περιεστηκότασ [τῶ]ν Ἑλλήνων, ὅτε [τινῶ]ν κατεχειρο[τον]εῖτε, εἰ τοιούτο[υσ καὶ] δημαγωγοὺσ κα[ὶ στρ]ατηγοὺσ καὶ φύλα[κα]σ τῶν πραγμ[άτων] οὐ γάρ ἐστιν ὁμοίωσ [δεινό]ν, εἴ τισ ἔλα[βεν], ἀλλ’ εἰ ὅθεν μὴ [δεῖ, ο]ὐδέ γ’ ὁμοίωσ [ἀδι]κοῦσιν οἱ ἰδιῶται [οἱ λαβ]όντεσ τὸ χρυσίον [καὶ] οἱ ῥήτορεσ καὶ οἱ [στρατ]ηγοί. διὰ τί; ὅτι τοῖσ [μὲν] ἰδιώταισ Ἅρπα[λοσ ἔ]δωκεν φυλάτ[τειν τ]ὸ χρυσίον, οἱ δὲ [στρατη]γοὶ καὶ οἱ ῥήτο[ρεσ πρ]άξεων ἕνεκα [εἰλή]φασιν.

οἱ δὲ νό[μοι τ]οῖσ μὲν ἀδικοῦ[σιν ἁπλ]ᾶ, τοῖσ δὲ δω[ροδοκοῦσι]ν δεκαπλᾶ [τὰ ὀφλ]ήματα προστάτ[τουσιν] ἀποδιδόναι· [ὥσπερ οὖ]ν τὸ τίμη[μα τιμῆ]σαι ἔστιν ἐκ [τῶν νό]μων τούτοισσ, οὕτω καὶαι παρ’ ὑμῶνσι κατ’ αὐτῶναι. ὅπερ γὰρ [καὶ ἐν τ]ῷ δήμῳ εἶ[πον, π]ολλὰ ὑμεῖσ, ὦ [ἄνδρ]εσ δικασταί, δί[δοτε ἑ]κόντεσ τοῖσ στρατηγοῖσ καὶ τοῖσ ῥήτορσιν ὠφελεῖσθαι, οὐ τῶν νόμων αὐτοῖσ δεδωκότων τοῦτο ποιεῖν, ἀλλὰ τῆσ ὑμετέρασ πραότητοσ καὶ φιλανθρωπίασ· ἓν μόνον παραφυλάττοντεσ, ὅπωσ δι’ ὑμᾶσ καὶ μὴ καθ’ ὑμῶν ἔσται τὸ λαμβανόμενον. καὶ Δημοσθένη καὶ Δημάδην ἀπ’ αὐτῶν τῶν ἐν τῇ πόλει ψηφισμάτων καὶ προξενιῶν οἶμαι πλείω ἢ ἑξήκοντα τάλαντα ἑκάτερον εἰληφέναι, ἔξω τῶν βασιλικῶν καὶ τῶν παρ’ Ἀλεξάνδρον. οἷσ δὲ μήτε ταῦτα ἱκανά ἐστιν μήτ’ ἐκεῖνα, ἀλλ’ ἤδη ἐπ’ αὐτῷ τῷ σώματι τῆσ πόλεωσ δῶρα εἰλήφασι, πῶσ οὐκ ἄξιον τούτουσ κολ[άζ]ειν ἐστίν; ἀλλὰ τῶν μὲν ἰδιωτῶν ὑμῶν ἐάν τισ ἀρχήν τιν[α ἄρχων] δι’ ἄγνοιαν ἢ [δι’ ἀπει]ρίαν ἁμάρτῃ τ[ι, οὗτοσ] ὑπὸ τούτων κ[αταρρη]τορευθεὶσ ἐν τῷ [δικα]στηρίῳ ἢ ἀπο[θανεῖ]ται ἢ ἐκ τῆσ πατ[ρίδοσ] ἐκπεσεῖται· αὐτ[οὶ δὲ] τηλικαῦτα ἀδικ[ήσαν]τεσ τὴν πόλιν οὐδεμιᾶσ τιμωρία[σ τεύ]ξονται; καὶ Κόν[ων] μὲν ὁ Παιανιεύσ, [ὅτι] ὑπὲρ τοῦ ὑοῦ ἔλαβ[εν] τὸ θεωρικὸν ἀπ[οδη]μοῦντοσ, πέντ[ε δρα]χμῶν ἕνεκεν [ἱκε]τεύων ὑμᾶσ τάλαντον ὦφλεν ἐν τῷ δικαστηρίῳ, τούτων κατηγορούντων· καὶ Ἀριστόμαχοσ ἐπιστάτησ γενόμενοσ τῆσ Ἀκαδημείασ, ὅτι σκαφεῖον ἐκ τῆσ παλαίστρασ μετενεγκὼν εἰσ τὸν κῆπον τὸν αὑτοῦ πλησίον ὄντα ἐχρῆτο καὶ ἐφη [οὐ μέντοι] ἡμᾶσ ὁ δῆμ[οσ ἐν τῷ] μετὰ ταῦτα χρ[όνῳ] οὐκ εἰά προσ[ιέναι] αὑτῷ οὐδὲ δια[λέγε]σθαι, ἀλλὰ καὶ συ[μβούλοισ ἐχ]ρῆτο καὶ σ[υνηγόροισ] [ τοῦ δ]ὲ ἐπιόν[τοσ][ἐ]πὶ τὴν δι[οίκησιν τῶ]ν αὑτοῦ ἅπασαν [ταμ]ίαν ἐχειροτόνησ[εν, ὑπ]ολαμβάνων χάριν αὐτῷ παρ’ ἡμῶν ὀφείλεσθαι, ὅπερ δίκαιον ἦν. καὶ πρὸσ τούτοισ ἀγώνων ἡμῖν ὕστερον πολλῶν γεγενημένων [ἐξ ἐ]κείνων τῶν [πραγ]μάτων [καὶ αὐτοῦ τοῦ π]ολέμου, οὐδε[πώποτε ἡ]μ[ῶ]ν οὗτοι [κατε]ψηφίσαντο, ἀλλ’ ἐκ πάντων ἔσωσαν, [ὅπερ μ]έγιστον καὶ [ἀξιοπι]στότατον τῆσ [τοῦ δήμ]ου [εὐ]νοίασ [σημεῖον. καὶ γρά]ψαι, ὦ [Δημόσθενεσ] [ὑ]πὸ το[ῦ ψη]φίσματοσ [ἡλωκέ]ναι σε αὐτόμ[ατον, οὐ]κ ἐποίησανγενομεν [ὁ δῆ]μοσ ἐποίησεν, ὥστ’ αὐτὸσ ὑπὸ τῆσ τύχησ ἀφαιρεθεὶσ τὸν στέφανον, ἡμῶν ὃν ἔδωκεν οὐκ ἀφείλετο.

οὕτωσ οὖν ἡμῖν τοῦ δήμου προσενηνεγμένου, οὐ πάντα <τὰ> δί[κα]ι’ ἂν αὐτῷ ἡμεῖσ [ὑπη]ρετοῖμεν καὶ εἰ δ[έοι ἀ]ποθνῄσκοιμεν [ὑπὲρ] αὐτοῦ; ἐγὼ [μὲν οἶμαι· ἀλλὰ σ]ὺ κατὰ [τοῦ δήμου] [σ]θαι εὐεργετήματα· οὐ γὰρ τὴν ἑτέρων πατρίδα εὖ ποιεῖν [αὐ]τοὺσ ἀλλὰ τὴν ἑαυ[τῶν, ο]ὐδὲ αν καὶ λόγου δύναμιν ἀποδεικνύμενοσ διατετέλεκασ· καὶ ὅτε μὲν ἡγοῦ τὴν βουλὴν ἀποφανεῖν τοὺσ ἔχοντασ τὸ χρυσίον, πολεμικὸσ ὢν καὶ ταράττων τὴν πόλιν, ἵνα τὴν ζήτησιν ἐκκρούοισ· ἐπειδὴ δὲ ἀναβάλοιτο τὸ ἀποφῆναι ἡ βουλή, οὔπω φάσκουσα εὑρηκέναι, τότ’ ἐν τῷ δήμῳ συγχωρῶν Ἀλεξάνδρῳ καὶ τοῦ Διὸσ καὶ τοῦ Ποσειδῶνοσ εἶ[ναι εἰ βούλ]οιτο, [κα]ὶ ἀφι[κομένου] οστουσἐβούλετ[ο] στῆσαι εἰκό[να Ἀλεξάν]δρου βασιλ[έωσ τοῦ ἀνι]κήτου θε[οῦ]και[ἀγ]γελίαν[Ὀλυμ]πίασ. ἀπήγ[γειλε τῷ δή]μῳ [τῶν ἐγ]κλημάτων, καὶ κήρυγμα περὶ [τού]των ἐποιήσατο· οἱ δ’ [ἀντὶ] τοῦ ἀποδόντεσ ἃ ἔλαβον ἀπηλλάχθαι τιμωρίασ καθ’ αὑτῶν καὶ ζητήσεισ ἔγραφον.

τοὺσ δὴ τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆσ ἀδικήσαντασ καὶ δωροδοκήσαντασ, ἀδείασ δ’ αὐτοῖσ δοθείσησ μὴ ἀποδόντασ τὸ χρυσίον τί χρὴ ποιεῖν; ἐᾶν ἀτιμωρήτουσ; ἀλλ’ αἰσχρόν, ὦ ἄνδρεσ δικαστ[αί, ἰ]δίων ἕνεκα ἐγκ[λη]μάτων πόλεωσ σωτηρίαν κιν[δυ]νεύειν· οὐ γὰρ ἔ[στι]ν ὑμᾶσ τούτων [ἀπ]οψηφίσασθαι, μὴ [ἐθέλοντασ] ἀναδέξα[σθαι καὶ τὰ ἀδική]μα[τα] μ[ὴ τοίνυν, ὦ ἄνδρεσ] δικασ[ταί, προτιμᾶτε] τὴν τούτω[ν πλεο]νεξίαν τ[ῆσ ὑμετέ]ρασ αὐτῶν [σωτηρί]ασ· μηδὲ λη[μμάτων] αἰσχρῶν ἕν[εκα τὸν] πόλεμον, ἀλ[λὰ πρα]γμάτων ἀξιω[τέρων καὶ] μεταλ[λ]α[γῆσ ἀμείνονοσ] ποιή[σησθε] εσαλε[ὑ]πὲρ αὐτῶν εοισ τὴν εἰρή[νην ἐπ]οιησάμεθαβουλευωων χρηεν χε αὐτῷ παρ’ ἑκάστου ἡμῶν γίγνεσθαι, καὶ τὸ μὲν κατηγορεῖν ἐν τῷ δικαστηρίῳ καὶ ἐξελέγχειν τοὺσ εἰληφότασ τὰ χρήματα καὶ δεδωροδοκηκότασ κατὰ τῆσ πατρίδοσ ἡ[μῖν] προσ[έτ]αξεν [τοῖσ ᾑρημένοισ] κατη[γόροισ]· τὸ δ’ ἀ[ποφῆναι τοὺσ ε]ἰληφότασ [ἀπέδωκεν τ]ῇ βουλῇ [τῇ ἐξ Ἀρείου] πάγου, ἣ [τούτουσ εἰσ τ]ὸν δῆ[μον ἀπέδει]ξεν·

τὸ [δὲ κολάσαι τ]οὺσ [ἀδικοῦντασ ὑμῖν] [ἐξ Ἀρείου] πάγου. ἐὰν δὲ ἡ ψῆφοσ μὴ ἀκόλουθοσ γένηται τοῖσ νόμοισ καὶ τοῖσ δικαίοισ, τοῦτο δή, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, παρ’ ὑμῖν ἔσται καταλελειμμένον. διόπερ δεῖ πάντασ ὑμᾶσ [τὴ]ν σωτη[ρίαν τῆσ π]όλεωσ καὶ τὴν ἄλ[λη]ν τὴν εὐδαιμονίαν τὴν ὑπάρχουσαν ὑμῖν ἐν τῇ χώρᾳ καὶ κοινῇ πᾶσι καὶ ἰδίᾳ ἑνὶ ἑκάστῳ, καὶ εἰσ τοὺσ τάφουσ τοὺσ τῶν προγόνων, τιμωρήσασθαι τοὺσ ἀδικοῦντασ ὑπὲρ ἁπάσησ τῆσ πόλεωσ, καὶ μήτε λόγου παράκλησιν [τοὺσ εἰληφό]τασ δῶ[ρα κατὰ τῆσ] πατρίδοσ καὶ τ[ῶν] νόμων· μηδ[ὲ τοῖσ] δακρύοισ τοῖσ Ἁγ[νω]νίδου προσέχετε [τὸν] νοῦν, ἐκεῖνο λο[γιζό]μενοι, ὅτι ἀτυχ[ήσαν]τι μὲν οὗτοσ δ’ ἂν [κλαίων] οὐ δίκαια ποιήσ[ειεν], ὥσπερ καὶ οἱ λ[ῃσταὶ] οἱ ἐπὶ τοῦ τροχ[οῦ κλαί]οντεσ, ἐξὸν αὐ[τοῖσ] μὴ ἐμβαίνε[ιν εἰσ] τὸ πλοῖον. ἀλλὰ τοὺσ νεωτέρουσ ἐπὶ βοήθειαν καλεῖσ, οὓσ ὕβριζεσ καὶ ἐλοιδοροῦ ἀκρατοκώθωνασ ἀποκαλῶν;

εἰ μέν τισ ἀκρατέστερον ἔπιεν, ἐλύπει σε.

ηαρποξρατιον, σ.

ϝ. παραγραφήοὐδὲ μέχρι παραγραφῆσ. ἄνανδροσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION