ὁ δ’ Ἀρκάσ, οὐκ Ἀργεῖοσ, Ἀταλάντησ γόνοσ τυφὼσ πύλαισιν ὥσ τισ ἐμπεσὼν βοᾷ πῦρ καὶ δικέλλασ, ὡσ κατασκάψων πόλιν· ἀλλ’ ἔσχε μαργῶντ’ αὐτὸν ἐναλίου θεοῦ Περικλύμενοσ παῖσ λᾶαν ἐμβαλὼν κάρᾳ ἁμαξοπληθῆ, γεῖσ’ ἐπάλξεων ἄπο· ξανθὸν δὲ κρᾶτα διεπάλυνε καὶ ῥαφὰσ ἔρρηξεν ὀστέων, ἄρτι δ’ οἰνωπὸν γένυν καθῃμάτωσεν· οὐδ’ ἀποίσεται βίον τῇ καλλιτόξῳ μητρὶ Μαινάλου κόρῃ.
