ἰώ, βασίλεια γύναι χθονὸσ Ἀργείασ, παῖ Τυνδάρεω, καὶ τοῖν ἀγαθοῖν ξύγγονε κούροιν Διόσ, οἳ φλογερὰν αἰθέρ’ ἐν ἄστροισ ναίουσι, βροτῶν ἐν ἁλὸσ ῥοθίοισ τιμὰσ σωτῆρασ ἔχοντεσ· χαῖρε, σεβίζω σ’ ἴσα καὶ μάκαρασ πλούτου μεγάλησ τ’ εὐδαιμονίασ. τὰσ σὰσ δὲ τύχασ θεραπεύεσθαι καιρόσ. <χαῖρ’,> ὦ βασίλεια.
