Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, B, Kef. z'. AISXINHS

(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, B, Kef. z'. AISXINHS)

Αἰσχίνησ Χαρίνου τοῦ ἀλλαντοποιοῦ, οἱ δὲ Λυσανίου, Ἀθηναῖοσ, ἐκ νέου φιλόπονοσ· διὸ καὶ Σωκράτουσ οὐκ ἀπέστη. ὅθεν ἔλεγε, "μόνοσ ἡμᾶσ οἶδε τιμᾶν ὁ τοῦ ἀλλαντοποιοῦ. " τοῦτον ἔφη Ἰδομενεὺσ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ συμβουλεῦσαι περὶ τῆσ φυγῆσ Σωκράτει, καὶ οὐ Κρίτωνα· Πλάτωνα δέ, ὅτι ἦν Ἀριστίππῳ μᾶλλον φίλοσ, Κρίτωνι περιθεῖναι τοὺσ λόγουσ. διεβάλλετο δ’ ὁ Αἰσχίνησ καὶ μάλισθ’ ὑπὸ Μενεδήμου τοῦ Ἐρετριέωσ ὡσ τοὺσ πλείστουσ διαλόγουσ ὄντασ Σωκράτουσ ὑποβάλλοιτο, λαμβάνων παρὰ Ξανθίππησ· ὧν οἱ μὲν καλούμενοι ἀκέφαλοι σφόδρ’ εἰσὶν ἐκλελυμένοι καὶ οὐκ ἐπιφαίνοντεσ τὴν Σωκρατικὴν εὐτονίαν· οὓσ καὶ Πεισίστρατοσ ὁ Ἐφέσιοσ ἔλεγε μὴ εἶναι Αἰσχίνου. καὶ τῶν ἑπτὰ δὲ τοὺσ πλείστουσ Περσαῖόσ φησι Πασιφῶντοσ εἶναι τοῦ Ἐρετρικοῦ, εἰσ τοὺσ Αἰσχίνου δὲ κατατάξαι.

ἀλλὰ καὶ τῶν Ἀντισθένουσ τόν τε μικρὸν Κῦρον καὶ τὸν Ἡρακλέα τὸν ἐλάσσω καὶ Ἀλκιβιάδην καὶ τοὺσ τῶν ἄλλων δὲ ἐσκευώρηται. οἱ δ’ οὖν τῶν Αἰσχίνου τὸ Σωκρατικὸν ἦθοσ ἀπομεμαγμένοι εἰσὶν ἑπτά· πρῶτοσ Μιλτιάδησ, διὸ καὶ ἀσθενέστερόν πωσ ἔχει· Καλλίασ, Ἀξίοχοσ, Ἀσπασία, Ἀλκιβιάδησ, Τηλαύγησ, Ῥίνων. Φασὶ δ’ αὐτὸν δι’ ἀπορίαν ἐλθεῖν εἰσ Σικελίαν πρὸσ Διονύσιον, καὶ ὑπὸ μὲν Πλάτωνοσ παροφθῆναι, ὑπὸ δ’ Ἀριστίππου συστῆναι· δόντα τέ τινασ τῶν διαλόγων δῶρα λαβεῖν. ἔπειτ’ ἀφικόμενον Ἀθήναζε μὴ τολμᾶν σοφιστεύειν, εὐδοκιμούντων τότε τῶν περὶ Πλάτωνα καὶ Ἀρίστιππον.

ἐμμίσθουσ δ’ ἀκροάσεισ ποιεῖσθαι· εἶτα συγγράφειν λόγουσ δικανικοὺσ τοῖσ ἀδικουμένοισ· διὸ καὶ τὸν Τίμωνα εἰπεῖν ἐπ’ αὐτοῦ "ἤτ’ Αἰσχίνου οὐκ ἀπιθὴσ <ἴσ> γράψαι. " φασὶ δ’ αὐτῷ λέγειν Σωκράτην, ἐπειδή‐ περ ἐπιέζετο ὑπὸ πενίασ, παρ’ ἑαυτοῦ δανείζεσθαι τῶν σιτίων ὑφαιροῦντα. τούτου τοὺσ διαλόγουσ καὶ Ἀρίστιπποσ ὑπώπτευεν. ἐν γοῦν Μεγάροισ ἀναγινώσκοντοσ αὐτοῦ φασι σκῶψαι εἰπόντα, "πόθεν σοι, λῃστά, ταῦτα; Φησὶ δὲ Πολύκριτοσ ὁ Μενδαῖοσ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν περὶ Διονύσιον ἄχρι τῆσ ἐκπτώσεωσ συμβιῶναι αὐτὸν τῷ τυράννῳ καὶ ἑώσ τῆσ Δίωνοσ εἰσ Συρακούσασ καθόδου, λέγων εἶναι σὺν αὐτῷ καὶ Καρκίνον τὸν τραγῳδιοποιόν.

φέρεται δὲ καὶ ἐπιστολὴ πρὸσ Διονύσιον Αἰσχίνου. ἦν δὲ καὶ ἐν τοῖσ ῥητορικοῖσ ἱκανῶσ γεγυμνασμένοσ· ὡσ δῆλον ἔκ τε τῆσ ἀπολογίασ τοῦ πατρὸσ Φαίακοσ τοῦ στρατηγοῦ καὶ Δίωνοσ. μάλιστα δὲ μιμεῖται Γοργίαν τὸν Λεοντῖνον. καὶ Λυσίασ δὲ κατ’ αὐτοῦ γέγραφε λόγον, [περὶ] συκοφαντίασ ἐπιγράψασ· ἐξ ὧν δῆλον ὅτι καὶ ῥητορικόσ τισ ἦν. γνώριμοσ δ’ αὐτοῦ φέρεται εἷσ, Ἀριστοτέλησ ὁ Μῦθοσ ἐπικληθείσ. Πάντων μέντοι τῶν Σωκρατικῶν διαλόγων Παναίτιοσ ἀληθεῖσ εἶναι δοκεῖ τοὺσ Πλάτωνοσ, Ξενοφῶντοσ, Ἀντισθένουσ, Αἰσχίνου·

διστάζει δὲ περὶ τῶν Φαίδωνοσ καὶ Εὐκλείδου, τοὺσ δὲ ἄλλουσ ἀναιρεῖ πάντασ. Γεγόνασι δ’ Αἰσχίναι ὀκτώ· πρῶτοσ αὐτὸσ οὗτοσ· δεύτεροσ δ’ ὁ τὰσ τέχνασ γεγραφὼσ τὰσ ῥητορικάσ· τρίτοσ ὁ ῥήτωρ ὁ κατὰ Δημοσθένην· τέταρτοσ Ἀρκάσ, μαθητὴσ Ἰσοκράτουσ· πέμπτοσ ὁ Μυτιληναῖοσ, ὃν καὶ ῥητορομάστιγα ἐκάλουν· ἕκτοσ Νεαπολίτησ, φιλόσοφοσ Ἀκαδημαϊκόσ, Μελανθίου τοῦ Ῥοδίου μαθητὴσ καὶ παιδικά· ἕβδομοσ Μιλήσιοσ, πολιτικὸσ συγγραφεύσ· ὄγδοοσ ἀνδριαντοποιόσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION