Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 123

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 123)

σηπία. Ἀριστοφάνησ Δαναίσι· καὶ ταῦτ’ ἔχοντα σηπίασ καὶ πουλύπουσ. ὡσ αἰτίασ ἡ παραλήγουσα παροξύνεται, ὡσ Φιλήμων ἱστορεῖ , ὁμοίωσ καὶ ταῦτα· τηλία, ταινία, οἰκία, τὴν σηπίαν δὲ Ἀριστοτέλησ πόδασ ἔχειν ὀκτώ, ὧν τοὺσ ὑποκάτω δύο μεγίστουσ, προβοσκίδασ δύο καὶ μεταξὺ αὐτῶν τοὺσ ὀφθαλμοὺσ καὶ τὸ στόμα, ἔχει δὲ καὶ ὀδόντασ δύο τὸν μὲν ἄνω, τὸν δὲ κάτω καὶ τὸ λεγόμενον ὄστρακον ἐν τῷ νώτῳ. ἐν δὲ τῇ μύτιδι ὁ θολόσ ἐστιν αὕτη δὲ κεῖται παρ’ αὐτὸ τὸ στόμα κύστεωσ τρόπον ἐπέχουσα. ἐστὶ δ’ ἡ κοιλία πλακώδησ καὶ λεία, ὁμοία τοῖσ τῶν βοῶν ἠνύστροισ. τρέφονται δ’ αἱ μικραὶ σηπίαι τοῖσ λεπτοῖσ ἰχθυδίοισ, ἀποτείνουσαι τὰσ προβοσκίδασ ὥσπερ ὁρμιὰσ καὶ ταύταισ θηρεύουσαι. λέγεται δ’ ὡσ ὅταν ὁ χειμὼν γένηται τῶν πετριδίων ὥσπερ ἀγκύραισ ταῖσ προβοσκίσι λαμβανόμεναι ὁρμοῦσι. διωκομένη τε ἡ σηπία τὸν θολὸν ἀφίησι καὶ ἐν αὐτῷ κρύπτεται ἐμφήνασα φεύγειν εἰσ τοὔμπροσθεν. λέγεται δὲ ὡσ καὶ θηρευθείσησ τῆσ θηλείασ τριόδοντι οἱ ἄρρενεσ ἐπαρήγουσιν ἀνθέλκοντεσ αὐτὴν ἂν δ’ οἱ ἄρρενεσ ἁλῶσιν, αἱ θήλειαι φεύγουσιν.

οὐ διετίζει δ’ ἡ σηπία, καθάπερ οὐδ’ ὁ πολύπουσ. "αἱ σηπίαι, φησί, καὶ αἱ τευθίδεσ νέουσιν ἅμα καὶ συμπεπλεγμέναι, τὰ στόματα καὶ τὰσ πλεκτάνασ ἐφαρμόττουσαι καταντικρὺ ἀλλήλαισ· "ἐφαρμόττουσιν δὲ καὶ τὸν μυκτῆρα εἰσ τὸν μυκτῆρα. "τῶν τε μαλακίων τίκτουσιν πρῶται τοῦ ἐάροσ αἱ σηπίαι καὶ τίκτουσι πᾶσαν ὡρ́αν καὶ κυίσκονται πεντεκαίδεκα ἡμέραισ. ὅταν δέ τέκωσι τὰ ᾠά, ὁ ἄρρην παρακολουθῶν καταφυσᾷ καὶ στιφρᾷ.

βαδίζουσι δὲ κατὰ ζυγά. καί ἐστιν ὁ ἄρρην τῆσ θηλείασ ποικιλώτερόσ τε καὶ μελάντεροσ τὸν νῶτον.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION