Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 115

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 115)

σκορπίοσ. Διοκλῆσ ἐν πρώτῳ τῶν πρὸσ Πλείσταρχον Ὑγιεινῶν τῶν μὲν νεαρῶν φησιν ἰχθύων ξηροτέρουσ εἶναι τὰσ σάρκασ σκορπίουσ, κόκκυγασ, ψήττασ, σαργούσ, τραχούρουσ, τὰσ δὲ τρίγλασ ἧττον τούτων ξηροσάρκουσ. οἱ γὰρ πετραῖοι μαλακοσαρκότεροὶ εἰσιν. Ἱκέσιοσ δέ φησι· "τῶν σκορπίων ὁ μέν ἐστι πελάγιοσ, ὁ δὲ τεναγώδησ. "καὶ ὁ μὲν πελάγιοσ πυρρόσ, ὁ δ’ ἕτεροσ μελανίζων. "διαφέρει δὲ τῇ γεύσει καὶ τῷ τροφίμῳ ὁ πελάγιοσ. "εἰσὶ δὲ οἱ σκορπίοι σμηκτικοί, εὐέκκριτοι, πολύχυλοι, πολύτροφοι, χονδρώδεισ γάρ εἰσι. τίκτει δ’ ὁ σκορπίοσ δίσ, ὥσ φησιν Ἀριστοτέλησ ἐν πέμπτῳ ζῴων μορίων. Νουμήνιοσ δ’ ἐν Ἁλιευτικῷ· φυκίδασ ἀλφηστήν τε καὶ ἐν χροιῇσιν ἐρυθρὸν σκορπίον ἢ πέρκαισι καθηγητὴν μελάνουρον. ὅτι δὲ καὶ πληκτικόσ ἐστιν Ἀριστοτέλησ ἱστορεῖ ἐν τῷ περὶ ἰχθύων ἢ ζωικῶν. Ἐπίχαρμοσ δ’ ἐν Μούσαισ ποικίλον εἶναί φησι τὸν σκορπίον σκορπίοι τε ποικίλοι γλαῦκοί τε, σαῦροι πίονεσ. μονήρησ δ’ ἐστὶ καὶ φυκοφάγοσ.

ἐν δὲ πέμπτῳ ζῴων μορίων ὁ Ἀριστοτέλησ σκορπίουσ καὶ σκορπίδασ ἐν διαφόροισ τόποισ ὀνομάζει, ἄδηλον δὲ εἰ τοὺσ αὐτοὺσ λέγει· ὅτι καὶ σκόρπαιναν καὶ σκορπίουσ πολλάκισ ἡμεῖσ ἐφάγομεν καὶ διάφοροι καὶ οἱ χυμοὶ καὶ αἱ χρόαι εἰσὶν οὐδεὶσ ἀγνοεῖ. ὁ δ’ ὀψαρτυτὴσ Ἀρχέστρατοσ ἐν τοῖσ χρυσοῖσ ἔπεσι λέγει· ἐν δὲ Θάσῳ τὸν σκορπίον ὠνοῦ, ἐὰν ᾖ μὴ μείζων πυγόνοσ·

μεγάλου δ’ ἀπὸ χεῖρασ ἰάλλε.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION