Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 85

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 85)

ἦν δὲ καὶ ὁ Θέογνισ περὶ ἡδυπάθειαν, ὡσ αὐτὸσ περὶ αὑτοῦ φησιν διὰ τούτων τῆμοσ δ’ ἠέλιοσ μὲν ἐν αἰθέρι μώνυχασ ἵππουσ ἄρτι παραγγέλλοι μέσσατον ἦμαρ ἔχων, δείπνου δὴ λήγοιμεν, ὅσου τινὰ θυμὸσ ἀνώγοι, παντοίων ἀγαθῶν γαστρὶ χαριζόμενοι. χέρνιβα δ’ αἶψα θύραζε φέροι, στεφανώματα δ’ εἴσω εὐειδὴσ ῥαδινῇσ χερσὶ Λάκαινα κόρη. οὐδὲ τὸ παιδεραστεῖν ἀπαναίνεται ὁ σοφὸσ οὗτοσ · λέγει γοῦν εἰ θείησ, Ἀκάδημε, 6 ἐφίμερον ὕμνον ἀείδειν, ἆθλον δ’ ἐν μέσσῳ παῖσ καλὸν ἄνθοσ ἔχων σοί τ’ εἰή καὶ ἐμοὶ σοφίησ πέρι δηρισάντοιν γνοίησ χ’ ὅσσον ὄνων κρέσσονεσ ἡμίονοι. ὁ δ’ οὖν Ἀρχέστρατοσ ἐν ταῖσ καλαῖσ ταύταισ ὑποθήκαισ παραινεῖ· ἐν δὲ Τορωναίων ἄστει τοῦ καρχαρία χρὴ τοῦ κυνὸσ ὀψωνεῖν ὑπογάστρια κοῖλα κάτωθεν.

εἶτα κυμίνῳ ταῦτα πάσασ ἁλὶ μὴ συχνῷ ὄπτα· ἄλλο δ’ ἐκεῖσε, φίλη κεφαλή, μηδὲν προσενέγκῃσ, εἰ μὴ γλαυκὸν ἔλαιον. ἐπειδὰν δ’ ὀπτὰ γένηται, ἤδη τριμμάτιόν τε φέρειν καὶ ἐκεῖνα ἐτ’ αὐτοῦ. ὅσσα δ’ ἂν ἐν λοπάδοσ κοίλησ πλευρώμασιν ἕψῃσ μήθ’ ὕδατοσ πηγὴν ἱερὴν μήτ’ οἴνινον ὅξοσ συμμίξῃσ ἀλλ’ αὐτὸ μόνον κατάχευον ἔλαιον αὐχμηρόν τε κύμινον ὁμοῦ, δ’ εὐώδεα φύλλα. ἕψε δ’ ἐπ’ ἀνθρακιῆσ φλόγα τούτοισ μὴ προσενεγκὼν~ καὶ κίνει πυκινῶσ, μὴ προσκαυθέντα λάθῃ σε.

ἀλλ’ οὐ πολλοὶ ἴσασι βροτῶν τόδε θεῖον ἔδεσμα οὐδ’ ἔσθειν ἐθέλουσιν, ὅσοι κεπφαττελεβώδη ψυχὴν κέκτηνται θνητῶν εἰσὶν τ’ ἀπόπληκτοι ὡσ ἀνθρωποφάγου τοῦ θηρίου ὄντοσ. ἅπασ δὲ ἰχθὺσ σάρκα φιλεῖ βροτέην, ἄν που περικύρσῃ.

τούτου τοῦ ἰχθύοσ μέροσ ἐστὶ καὶ ὁ ὑπὸ Ῥωμαίων καλούμενοσ θυρσίων, ἥδιστοσ ὢν καὶ τρυφερώτατοσ.

상위

The Deipnosophists, Book 7

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION