Arrian, Anabasis, book 2, chapter 20

(아리아노스, Anabasis, book 2, chapter 20)

καὶ Ἔνυλοσ ὁ Βύβλου ὡσ ἔμαθον τὰσ πόλεισ σφῶν ὑπ̓ Ἀλεξάνδρου ἐχομένασ, ἀπολιπόντεσ Αὐτοφραδάτην τε καὶ τὰσ ξὺν αὐτῷ νέασ παῤ Ἀλέξανδρον ξὺν τῷ ναυτικῷ τῷ σφετέρῳ ἀφίκοντο καὶ αἱ τῶν Σιδωνίων τριήρεισ σὺν αὐτοῖσ, ὥστε Φοινίκων μὲν νῆεσ ὀγδοήκοντα μάλιστα αὐτῷ παρεγένοντο. ἧκον δὲ ἐν ταῖσ αὐταῖσ ἡμέραισ καὶ ἐκ Ῥόδου τριήρεισ ἥ τε περίπολοσ καλουμένη καὶ ξὺν ταύτῃ ἄλλαι ἐννέα, καὶ ἐκ Σόλων καὶ Μαλλοῦ τρεῖσ τρεῖσ καὶ Λύκιαι δέκα, ἐκ Μακεδονίασ δὲ πεντηκόντοροσ, ἐφ̓ ἧσ Πρωτέασ ὁ Ἀνδρονίκου ἐπέπλει.

οὐ πολλῷ δὲ ὕστερον καὶ οἱ τῆσ Κύπρου βασιλεῖσ ἐσ τὴν Σιδῶνα κατέσχον ναυσὶν ἑκατὸν μάλιστα καὶ εἴκοσιν, ἐπειδὴ τήν τε ἧσσαν τὴν κατ̓ Ἰσσὸν Δαρείου ἐπύθοντο καὶ ἡ Φοινίκη πᾶσα ἐχομένη ἤδη ὑπὸ Ἀλεξάνδρου ἐφόβει αὐτούσ.

καὶ τούτοισ πᾶσιν ἔδωκεν Ἀλέξανδροσ ἄδειαν τῶν πρόσθεν, ὅτι ὑπ̓ ἀνάγκησ μᾶλλόν τι ἢ κατὰ γνώμην τὴν σφῶν ἐδόκουν ξυνταχθῆναι τοῖσ Πέρσαισ ἐσ τὸ ναυτικόν. Ἐν ᾧ δὲ αἵ τε μηχαναὶ αὐτῷ ξυνεπήγνυντο καὶ αἱ νῆεσ ὡσ εἰσ ἐπίπλουν τε καὶ ναυμαχίασ ἀπόπειραν ἐξηρτύοντο, ἐν τούτῳ δὲ ἀναλαβὼν τῶν τε ἱππέων ἴλασ ἔστιν ἃσ καὶ τοὺσ ὑπασπιστὰσ καὶ τοὺσ Ἀγριᾶνάσ τε καὶ τοὺσ τοξότασ ἐπ̓ Ἀραβίασ στέλλεται εἰσ τὸν Ἀντιλίβανον καλούμενον τὸ ὄροσ·

καὶ τὰ μὲν βίᾳ τῶν ταύτῃ ἐξελών, τὰ δὲ ὁμολογίᾳ παραστησάμενοσ ἐν δέκα ἡμέραισ ἐπανῆγεν ἐσ τὴν Σιδῶνα, καὶ καταλαμβάνει Κλέανδρον τὸν Πολεμοκράτουσ ἐκ Πελοποννήσου ἥκοντα καὶ ξὺν αὐτῷ μισθοφόρουσ Ἕλληνασ ἐσ τετρακισχιλίουσ.

Ὡσ δὲ συνετέτακτο αὐτῷ τὸ ναυτικόν, ἐπιβιβάσασ τοῖσ καταστρώμασι τῶν ὑπασπιστῶν ὅσοι ἱκανοὶ ἐδόκουν ἐσ τὸ ἔργον, εἰ μὴ διέκπλοισ μᾶλλόν τι ἢ ἐν χερσὶν ἡ ναυμαχία γίγνοιτο, ἄρασ ἐκ τῆσ Σιδῶνοσ ἐπέπλει τῇ Τύρῳ ξυντεταγμέναισ ταῖσ ναυσίν, αὐτὸσ μὲν κατὰ τὸ δεξιὸν κέρασ, ὃ δὴ ἐσ τὸ πέλαγοσ αὐτῷ ἀνεῖχε, καὶ ξὺν αὐτῷ οἵ τε Κυπρίων βασιλεῖσ καὶ ὅσοι Φοινίκων, πλὴν Πνυταγόρου.

οὗτοσ δὲ καὶ Κρατερὸσ τὸ εὐώνυμον κέρασ εἶχον τῆσ πάσησ τάξεωσ. Φοινίκων ξυμπάσασ Ἀλέξανδρον ἔχοντἀ καὶ ἅμα ξυντεταγμένωσ τοῦ ἐπίπλου γιγνομένου ὁ̓λίγον γὰρ πρὶν προσχεῖν τῇ πόλει ἀνεκώχευσαν ἔτι πελάγιαι αἱ ξὺν Ἀλεξάνδρῳ νῆεσ, εἴ πωσ ἄρα ἐσ ναυμαχίαν τοὺσ Τυρίουσ προκαλέσαιντο, ἔπειτα οὕτωσ ξυνταξάμενοι, ὡσ οὐκ ἀντανήγοντο, πολλῷ τῷ ῥοθίῳ ἐπέπλεον̓ ‐ ταῦτα ὁρῶντεσ οἱ Τύριοι ναυμαχεῖν μὲν ἀπέγνωσαν, τριήρεσι δὲ ὅσασ τῶν λιμένων τὰ στόματα ἐδέχοντο βύζην τὸν ἔσπλουν φραξάμενοι ἐφύλασσον, ὡσ μὴ ἐσ τῶν λιμένων τινὰ ἐγκαθορμισθῆναι τῶν πολεμίων τὸν στόλον.

Ἀλέξανδροσ δέ, ὡσ οὐκ ἀντανήγοντο οἱ Τύριοι, ἐπέπλει τῇ πόλει·

καὶ ἐσ μὲν τὸν λιμένα τὸν πρὸσ Σιδῶνοσ βιάζεσθαι ἀπέγνω διὰ στενότητα τοῦ στόματοσ καὶ ἅμα ἀντιπρώροισ τριήρεσι πολλαῖσ ὁρῶν πεφραγμένον τὸν ἔσπλουν, τρεῖσ δὲ τὰσ ἐξωτάτω ἐφορμούσασ τῷ στόματι τριήρεισ προσπεσόντεσ οἱ Φοίνικεσ καὶ ἀντίπρωροι ἐμβαλόντεσ καταδύουσιν· οἱ δὲ ἐν ταῖσ ναυσὶν οὐ χαλεπῶσ ἀπενήξαντο ἐσ τὴν γῆν φιλίαν οὖσαν. τότε μὲν δὴ οὐ πόρρω τοῦ ποιητοῦ χώματοσ κατὰ τὸν αἰγιαλόν, ἵνα σκέπη τῶν ἀνέμων ἐφαίνετο, οἱ δὺν Ἀλεξάνδρῳ ὡρμίσαντο·

τῇ δὲ ὑστεραίᾳ τοὺσ μὲν Κυπρίουσ ξὺν ταῖσ σφετέραισ ναυσὶ καὶ Ἀνδρομάχῳ τῷ ναυάρχῳ κατὰ τὸν λιμένα τὸν ἐκ Σιδῶνοσ φέροντα ἐκέλευσεν ἐφορμεῖν τῇ πόλει, τοὺσ δὲ Φοίνικασ κατὰ τὸν ἐπέκεινα τοῦ χώματοσ τὸν πρὸσ Αἴγυπτον ἀνέχοντα, ἵνα καὶ αὐτῷ ἡ σκηνὴ ἦν.

SEARCH

MENU NAVIGATION