Arrian, Anabasis, book 2, chapter 16

(아리아노스, Anabasis, book 2, chapter 16)

Ἔστι γὰρ ἐν Τύρῳ ἱερὸν Ἡρακλέουσ παλαιότατον ὧν μνήμη ἀνθρωπίνη διασώζεται, οὐ τοῦ Ἀργείου Ἡρακλέουσ τοῦ Ἀλκμήνησ· πολλαῖσ γὰρ γενεαῖσ πρότερον τιμᾶται ἐν Τύρῳ Ἡρακλῆσ ἢ Κάδμον ἐκ Φοινίκησ ὁρμηθέντα Θήβασ κατασχεῖν καὶ τὴν παῖδα Κάδμῳ τὴν Σεμέλην γενέσθαι, ἐξ ἧσ καὶ ὁ τοῦ Διὸσ Διόνυσοσ γίγνεται. Διόνυσοσ μὲν δὴ τρίτοσ ἂν ἀπὸ Κάδμου εἰή, κατὰ Λάβδακον τὸν Πολυδώρου τοῦ Κάδμου παῖδα, Ἡρακλῆσ δὲ ὁ Ἀργεῖοσ κατ̓ Οἰδίποδα μάλιστα τὸν Λαϊού.

σέβουσι δὲ καὶ Αἰγύπτιοι ἄλλον Ἡρακλέα, οὐχ ὅνπερ Τύριοι ἢ Ἕλληνεσ, ἀλλὰ λέγει Ἡρόδοτοσ, ὅτι τῶν δώδεκα θεῶν Ἡρακλέα ἄγουσιν Αἰγύπτιοι, καθάπερ καὶ Ἀθηναῖοι Διόνυσον τὸν Διὸσ καὶ Κόρησ σέβουσιν, ἄλλον τοῦτον Διόνυσον· καὶ ὁ Ιἄκχοσ ὁ μυστικὸσ τούτῳ Διονύσῳ, οὐχὶ τῷ Θηβαίῳ, ἐπᾴδεται.

ὡσ τόν γε ἐν Ταρτησσῷ πρὸσ Ἰβήρων τιμώμενον Ἡρακλέα, ἵνα καὶ στῆλαί τινεσ Ἡρακλέουσ ὠνομασμέναι εἰσι, δοκὼ ἐγὼ τὸν Τύριον εἶναι Ἡρακλέα, ὅτι Φοινίκων κτίσμα ἡ Ταρτησσὸσ καὶ τῷ Φοινίκων νόμῳ ὅ τε νεὼσ πεποίηται τῷ Ἡρακλεῖ τῷ ἐκεῖ καὶ αἱ θυσίαι θύονται.

Γηρυόνην δέ, ἐφ̓ ὅντινα ὁ Ἀργεῖοσ Ἡρακλῆσ ἐστάλη πρὸσ Εὐρυσθέωσ τὰσ βοῦσ ἀπελάσαι τὰσ Γηρυόνου καὶ ἀγαγεῖν ἐσ Μυκήνασ, οὐδέν τι προσήκειν τῇ γῇ τῇ Ἰβήρων Ἑκαταῖοσ ὁ λογοποιὸσ λέγει, οὐδὲ ἐπὶ νῆσόν τινα Ἐρύθειαν τῆσ ἔξω τῆσ μεγάλησ θαλάσσησ σταλῆναι Ἡρακλέα, ἀλλὰ τῆσ ἠπείρου τῆσ περὶ Ἀμπρακίαν τε καὶ Ἀμφιλόχουσ βασιλέα γενέσθαι Γηρυόνην καὶ ἐκ τῆσ ἠπείρου ταύτησ ἀπελάσαι Ἡρακλέα τὰσ βοῦσ, οὐδὲ τοῦτο φαῦλον ἆθλον τιθέμενον.

οἶδα δὲ ἐγὼ καὶ εἰσ τοῦτο ἔτι εὔβοτον τὴν ἤπειρον ταύτην καὶ βοῦσ τρέφουσαν καλλίστασ·

καὶ ἐσ Εὐρυσθέα τῶν μὲν ἐξ Ἠπείρου βοῶν κλέοσ ἀφῖχθαι καὶ τοῦ βασιλέωσ τῆσ Ἠπείρου τὸ ὄνομα τὸν Γηρυόνην οὐκ ἔξω τοῦ εἰκότοσ τίθεμαι· τῶν δὲ ἐσχάτων τῆσ Εὐρώπησ Ἰβήρων οὔτ̓ ἂν τοῦ βασιλέωσ τὸ ὄνομα γιγνώσκειν Εὐρυσθέα, οὔτε εἰ βοῦσ καλαὶ ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ νέμονται, εἰ μή τισ τὴν Ἥραν τούτοισ ἐπάγων, ὡσ αὐτὴν ταῦτα Ἡρακλεῖ δἰ Εὐρυσθέωσ ἐπαγγέλλουσαν, τὸ οὐ πιστὸν τοῦ λόγου ἀποκρύπτειν ἐθέλοι τῷ μύθῳ. Τούτῳ τῷ Ἡρακλεῖ τῷ Τυρίῳ ἔφη ἐθέλειν θῦσαι Ἀλέξανδροσ.

ὡσ δὲ ἀπηγγέλθη ταῦτα πρὸσ τῶν πρέσβεων εἰσ τὴν Τύρον, τὰ μὲν ἄλλα ἔδοξέ σφισι ποιεῖν ὅ τι περ ἐπαγγέλλοι Ἀλέξανδροσ, ἐσ δὲ τὴν πόλιν μήτε τινὰ Περσῶν μήτε Μακεδόνων δέχεσθαι, ὡσ τοῦτο ἔσ τε τὰ παρόντα τῷ λόγῳ εὐπρεπέστατον καὶ ἐσ τοῦ πολέμου τὴν κρίσιν, ἄδηλον ἔτι οὖσαν, ἀσφαλέστατόν σφισι γνωσόμενοι. ὡσ δὲ ἐξηγγέλθη Ἀλεξάνδρῳ τὰ ἐκ τῆσ Τύρου, τοὺσ μὲν πρέσβεισ πρὸσ ὀργὴν ὀπίσω ἀπέπεμψεν, αὐτὸσ δὲ συναγαγὼν τούσ τε ἑταίρουσ καὶ τοὺσ ἡγεμόνασ τῆσ στρατιᾶσ καὶ ταξιάρχασ καὶ ἰλάρχασ ἔλεξεν ὧδε.

SEARCH

MENU NAVIGATION