Arrian, Anabasis, book 2, chapter 13

(아리아노스, Anabasis, book 2, chapter 13)

Δαρεῖοσ δὲ τὴν μὲν νύκτα ξὺν ὀλίγοισ τοῖσ ἀμφ̓ αὐτὸν ἔφυγε, τῇ δὲ ἡμέρᾳ ἀναλαμβάνων ἀεὶ τῶν τε Περσῶν τοὺσ διασωθέντασ ἐκ τῆσ μάχησ καὶ τῶν ξένων τῶν μισθοφόρων, ἐσ τετρακισχιλίουσ ἔχων τοὺσ πάντασ, ὡσ ἐπὶ Θάψακόν τε πόλιν καὶ τὸν Εὐφράτην ποταμὸν σπουδῇ ἤλαυνεν, ὡσ τάχιστα μέσον αὑτοῦ τε καὶ Ἀλεξάνδρου τὸν Εὐφράτην ποιῆσαι. Ἀμύντασ δὲ ὁ Ἀντιόχου καὶ Θυμώνδασ ὁ Μέντοροσ καὶ Ἀριστομήδησ ὁ Φεραῖοσ καὶ Βιάνωρ ὁ Ἀκαρνάν, ξυμπάντεσ οὗτοι αὐτόμολοι, μετὰ τῶν ἀμφ̓ αὐτοὺσ στρατιωτῶν ὡσ ὀκτακισχιλίων εὐθὺσ ὡσ τεταγμένοι ἦσαν κατὰ τὰ ὄρη φεύγοντεσ ἀφίκοντο ἐσ Τρίπολιν τῆσ Φοινίκησ·

καὶ ἐνταῦθα καταλαβόντεσ τὰσ ναῦσ νενεωλκημένασ ἐφ̓ ὧν πρόσθεν ἐκ Λέσβου διακεκομισμένοι ἦσαν, τούτων ὅσαι μὲν ἱκαναί σφισιν ἐσ τὴν κομιδὴν ἐδόκουν, ταύτασ καθελκύσαντεσ, τὰσ δὲ ἄλλασ αὐτοῦ ἐν τοῖσ νεωρίοισ κατακαύσαντεσ, ὡσ μὴ παρασχεῖν ταχεῖαν σφῶν τὴν δίωξιν, ἐπὶ Κύπρου ἔφευγον καὶ ἐκεῖθεν εἰσ Αἴγυπτον, ἵναπερ ὀλίγον ὕστερον πολυπραγμονῶν τι Ἀμύντασ ἀποθνήσκει ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων.

Φαρνάβαζοσ δὲ καὶ Αὐτοφραδάτησ τέωσ μὲν περὶ τὴν Χίον διέτριβον·

καταστήσαντεσ δὲ φρουρὰν τῆσ Χίου τὰσ μέν τινασ τῶν νεῶν ἐσ Κῶν καὶ Ἁλικαρνασσὸν ἔστειλαν, αὐτοὶ δὲ ἑκατὸν ναυσὶ ταῖσ ἄριστα πλεούσαισ ἀναγαγόμενοι ἐσ Σίφνον κατέσχον. καὶ παῤ αὐτοὺσ ἀφικνεῖται Ἆγισ ὁ Λακεδαιμονίων βασιλεὺσ ἐπὶ μιᾶσ τριήρουσ, χρήματά τε αἰτήσων ἐσ τὸν πόλεμον καὶ δύναμιν ναυτικήν τε καὶ πεζικὴν ὅσην πλείστην ἀξιώσων συμπέμψαι οἱ ἐσ τὴν Πελοπόννησον. καὶ ἐν τούτῳ ἀγγελία αὐτοῖσ ἔρχεται τῆσ μάχησ τῆσ πρὸσ Ἰσσῷ γενομένησ.

ἐκπλαγέντεσ δὲ πρὸσ τὰ ἐξαγγελθέντα Φαρνάβαζοσ μὲν σὺν δώδεκα τριήρεσι καὶ τῶν μισθοφόρων ξένων ξὺν χιλίοισ καὶ πεντακοσίοισ ἐπὶ Χίου ἐστάλη, δείσασ μή τι πρὸσ τὴν ἀγγελίαν τῆσ ἥττησ οἱ Χῖοι νεωτερίσωσιν. Ἆγισ δὲ παῤ Αὐτοφραδάτου τάλαντα ἀργυρίου λαβὼν τριάκοντα καὶ τριήρεισ δέκα, ταύτασ μὲν Ἱππίαν ἄξοντα ἀποστέλλει παρὰ τὸν ἀδελφὸν τὸν αὑτοῦ Ἀγησίλαον ἐπὶ Ταίναρον·

καὶ παραγγέλλειν ἐκέλευσεν Ἀγησιλάῳ, διδόντα τοῖσ ναύταισ ἐντελῆ τὸν μισθὸν πλεῖν τὴν ταχίστην ἐπὶ Κρήτησ, ὡσ τὰ ἐκεῖ καταστησόμενον. αὐτὸσ δὲ τότε μὲν αὐτοῦ ἐν ταῖσ νήσοισ ὑπέμενεν, ὕστερον δὲ εἰσ Ἁλικαρνασσὸν παῤ Αὐτοφραδάτην ἀφίκετο. Ἀλέξανδροσ δὲ σατράπην μὲν Συρίᾳ τῇ κοιλῇ Μένωνα τὸν Κερδίμμα ἐπέταξε δοὺσ αὐτῷ εἰσ φυλακὴν τῆσ χώρασ τοὺσ τῶν ξυμμάχων ἱππέασ, αὐτὸσ δὲ ἐπὶ Φοινίκησ ᾔει.

καὶ ἀπαντᾷ αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν Στράτων ὁ Γηροστράτου παῖσ τοῦ Ἀραδίων τε καὶ τῶν Ἀράδῳ προσοίκων βασιλέωσ· ὁ δὲ Γηρόστρατοσ αὐτὸσ μετ̓ Αὐτοφραδάτου ἔπλει ἐπὶ τῶν νεῶν, καὶ οἱ ἄλλοι οἵ τε τῶν Φοινίκων καὶ οἱ τῶν Κυπρίων βασιλεῖσ καὶ αὐτοὶ Αὐτοφραδάτῃ ξυνέπλεον. Στράτων δὲ Ἀλεξάνδρῳ ἐντυχὼν στεφανοῖ χρυσῷ στεφάνῳ αὐτὸν καὶ τήν τε Ἄραδον αὐτῷ τὴν νῆσον καὶ τὴν Μάραθον τὴν καταντικρὺ τῆ Ἀράδου ἐν τῇ ἠπείρῳ ᾠκισμένην, πόλιν μεγάλην καὶ εὐδαίμονα, καὶ Σιγῶνα καὶ Μαριάμμην πόλιν καὶ τἆλλα ὅσα τῆσ σφῶν ἐπικρατείασ ἐνδίδωσιν.

SEARCH

MENU NAVIGATION