οὔτε γὰρ ἡδεῖσ μετ’ ἀρετῆσ ζητοῦσιν οὔτε χρησίμουσ εἰσ τὰ καλά, ἀλλὰ τοὺσ μὲν εὐτραπέλουσ τοῦ ἡδέοσ ἐφιέμενοι, τοὺσ δὲ δεινοὺσ πρᾶξαι τὸ ἐπιταχθέν, ταῦτα δ’ οὐ πάνυ γίνεται ἐν τῷ αὐτῷ. ἡδὺσ δὲ καὶ χρήσιμοσ ἅμα εἴρηται ὅτι ὁ σπουδαῖοσ· ἀλλ’ ὑπερέχοντι οὐ γίνεται ὁ τοιοῦτοσ φίλοσ, ἐὰν μὴ καὶ τῇ ἀρετῇ ὑπερέχηται·
