Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 4 112:

(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 4 112:)

κατέχουσι γὰρ τὸν θυμόν. παῦλα δὲ γίνεται ὅταν ἀνταποδιδῷ· ἡ γὰρ τιμωρία παύει τῆσ ὀργῆσ, ἡδονὴν ἀντὶ τῆσ λύπησ ἐμποιοῦσα. τούτου δὲ μὴ γινομένου τὸ βάροσ ἔχουσιν· διὰ γὰρ τὸ μὴ ἐπιφανὲσ εἶναι οὐδὲ συμπείθει αὐτοὺσ οὐδείσ, ἐν αὑτῷ δὲ πέψαι τὴν ὀργὴν χρόνου δεῖ. εἰσὶ δ’ οἱ τοιοῦτοι ἑαυτοῖσ ὀχληρότατοι καὶ τοῖσ μάλιστα φίλοισ.

상위

Book 4

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION