Aristotle, Eudemian Ethics, Book 7 242:

(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 242:)

ὁ μὲν τοίνυν λόγοσ ἐκεῖνά φησι διαπορῶν, τὸ δ’ ἔργον οὕτω φαίνεται γινόμενον, ὥστε δῆλον ὅτι παρακρούεταί πωσ ἡμᾶσ ὁ διαπορῶν. σκεπτέον ἔνθεν τἀληθέσ. ὁ γὰρ φίλοσ βούλεται εἶναι, ὥσπερ ἡ παροιμία φησίν, ἄλλοσ Ἡρακλῆσ, ἄλλοσ αὐτόσ. διέσπασται δὲ καὶ χαλεπὸν τὰ ἐφ’ ἑνὸσ γενέσθαι·