ἡ δ’ οὐ βέβαιοσ φιλία οὐ φιλία. ὥστε οὕτωσ μὲν τὸ ὅμοιον φίλον, ὅτι <τὸ> ἀγαθὸν ὅμοιον, ἔστι δὲ ὡσ καὶ κατὰ τὸ ἡδύ· τοῖσ γὰρ ὁμοίοισ ταὔθ’ ἡδέα, καὶ ἕκαστον δὲ φύσει αὐτὸ αὑτῷ ἡδύ. διὸ καὶ φωναὶ καὶ αἱ ἕξεισ καὶ συνημερεύσεισ τοῖσ ὁμογενέσιν ἥδισται ἀλλήλοισ, καὶ τοῖσ ἄλλοισ ζῴοισ·
