διόπερ οὔτ’ εἴ τισ ὑπομένοι τὰ φοβερὰ δι’ ἄγνοιαν, ἀνδρεῖοσ, οἱο͂ν εἴ τισ τοὺσ κεραυνοὺσ ὑπομένοι φερομένουσ διὰ μανίαν, οὔτ’ εἰ γιγνώσκων ὅσοσ ὁ κίνδυνοσ, διὰ θυμόν, οἱο͂ν οἱ Κελτοὶ πρὸσ τὰ κύματα ὅπλα ἀπαντῶσι λαβόντεσ, καὶ ὅλωσ ἡ βαρβαρικὴ ἀνδρεία μετὰ θυμοῦ ἐστίν. ἔνιοι δὲ καὶ δι’ ἄλλασ ἡδονὰσ ὑπομένουσιν.
