ὥσπερ δὲ καὶ τοῖσ ἄλλοισ ὅταν μὴ γίγνηται τοῖσ βελτίοσι βέλτιον μηδὲ ἆθλα ᾖ ἀρετῆσ καὶ κακίασ, γίγνονται χείρουσ, οὕτω καὶ περὶ οἰκέτασ. διόπερ δεῖ ποιεῖσθαι σκέψιν καὶ διανέμειν τε καὶ ἀνιέναι κατ’ ἀξίαν ἕκαστα, καὶ τροφὴν καὶ ἐσθῆτα καὶ ἀργίαν καὶ κολάσεισ, λόγῳ καὶ ἔργῳ μιμουμένουσ τὴν τῶν ἰατρῶν δύναμιν ἐν φαρμάκου λόγῳ, προσθεωροῦντασ ὅτι ἡ τροφὴ οὐ φάρμακον διὰ τὸ συνεχέσ.
