Andocides, Speeches, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 15:

(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ ἑαυτοῦ καθόδου 15:)

καὶ ὅμωσ τό γε δυστυχέστατοσ εἶναι ἀνθρώπων οὐδαμῇ ἐκφεύγω, ὅτε δὴ προαγομένησ μὲν τῆσ πόλεωσ ἐπὶ ταύτασ τὰσ συμφορὰσ οὐδεὶσ ἐμοῦ ἤρχετο γίγνεσθαι δυσδαιμονέστεροσ, μεθισταμένησ δὲ πάλιν εἰσ τὸ ἀσφαλὲσ ἁπάντων ἐγὼ ἀθλιώτατοσ. ὄντων γὰρ κακῶν τοσούτων τῇ πόλει ἀδύνατον ἦν ταῦτα ἰαθῆναι ἄλλωσ ἢ τῷ ἐμῷ αἰσχρῷ, ὥστ’ ἐν αὐτῷ ᾧ ἐγὼ κακῶσ ἔπραττον, ἐν τούτῳ ὑμᾶσ σῴζεσθαι. χάριν οὖν εἰκόσ με, οὐ μῖσοσ τῷ δυστυχήματι τούτῳ φέρεσθαι παρ’ ὑμῶν.

SEARCH

MENU NAVIGATION