ἐλελεῦ ἐλελεῦ, ὑπό μ’ αὖ σφάκελοσ καὶ φρενοπληγεῖσ μανίαι θάλπουσ’, οἴστρου δ’ ἄρδισ χρίει μ’ ἄπυροσ· κραδία δὲ φόβῳ φρένα λακτίζει. τροχοδινεῖται δ’ ὄμμαθ’ ἑλίγδην, ἔξω δὲ δρόμου φέρομαι λύσσησ πνεύματι μάργῳ, γλώσσησ ἀκρατήσ· θολεροὶ δὲ λόγοι παίουσ’ εἰκῆ στυγνῆσ πρὸσ κύμασιν ἄτησ.
