Hellas Alive Dictionary - τιμοκρατικος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: τιμοκρατικός τιμοκρατική τιμοκρατικόν

Structure: τιμοκρατικ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: from ti_mokrati/a

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	τιμοκρατικός τιμοκρατικοῦ	τιμοκρατικώτερος τιμοκρατικωτεροῦ	τιμοκρατικώτατος τιμοκρατικωτατοῦ
Adverb	τιμοκρατικώς	τιμοκρατικώτερον	τιμοκρατικώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

τιμοκρατικῇ δ’ ἐοίκεν ἡ τῶν ἀδελφῶν· (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 8 110:3)
ἐοίκε δὲ ταύτῃ καὶ ἡ κατὰ τὴν τιμοκρατικήν· (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 8 115:4)
καὶ ἔστι μέν γ’, ἦν δ’ ἐγώ, τοιοῦτοσ ὁ τιμοκρατικὸσ νεανίασ, τῇ τοιαύτῃ πόλει ἐοικώσ. (Plato, Republic, book 8 97:1)
ἆρ’ οὖν ὧδε μάλιστα εἰσ ὀλιγαρχικὸν ἐκ τοῦ τιμοκρατικοῦ ἐκείνου μεταβάλλει; (Plato, Republic, book 8 196:1)
κριτὴσ ἀποφαίνεται, καὶ σὺ οὕτω, τίσ πρῶτοσ κατὰ τὴν σὴν δόξαν εὐδαιμονίᾳ καὶ τίσ δεύτεροσ, καὶ τοὺσ ἄλλουσ ἑξῆσ πέντε ὄντασ κρῖνε, βασιλικόν, τιμοκρατικόν, ὀλιγαρχικόν, δημοκρατικόν, τυραννικόν. (Plato, Republic, book 9 214:1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com