Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

συνεπιθειάζω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: συνεπιθειάζω

Structure: συν (Prefix) + ἐπιθειάζ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to ascribe to divine interposition

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνεπιθειάζω συνεπιθειάζεις συνεπιθειάζει
Dual συνεπιθειάζετον συνεπιθειάζετον
Plural συνεπιθειάζομεν συνεπιθειάζετε συνεπιθειάζουσιν*
SubjunctiveSingular συνεπιθειάζω συνεπιθειάζῃς συνεπιθειάζῃ
Dual συνεπιθειάζητον συνεπιθειάζητον
Plural συνεπιθειάζωμεν συνεπιθειάζητε συνεπιθειάζωσιν*
OptativeSingular συνεπιθειάζοιμι συνεπιθειάζοις συνεπιθειάζοι
Dual συνεπιθειάζοιτον συνεπιθειαζοίτην
Plural συνεπιθειάζοιμεν συνεπιθειάζοιτε συνεπιθειάζοιεν
ImperativeSingular συνεπιθείαζε συνεπιθειαζέτω
Dual συνεπιθειάζετον συνεπιθειαζέτων
Plural συνεπιθειάζετε συνεπιθειαζόντων, συνεπιθειαζέτωσαν
Infinitive συνεπιθειάζειν
Participle MasculineFeminineNeuter
συνεπιθειαζων συνεπιθειαζοντος συνεπιθειαζουσα συνεπιθειαζουσης συνεπιθειαζον συνεπιθειαζοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνεπιθειάζομαι συνεπιθειάζει, συνεπιθειάζῃ συνεπιθειάζεται
Dual συνεπιθειάζεσθον συνεπιθειάζεσθον
Plural συνεπιθειαζόμεθα συνεπιθειάζεσθε συνεπιθειάζονται
SubjunctiveSingular συνεπιθειάζωμαι συνεπιθειάζῃ συνεπιθειάζηται
Dual συνεπιθειάζησθον συνεπιθειάζησθον
Plural συνεπιθειαζώμεθα συνεπιθειάζησθε συνεπιθειάζωνται
OptativeSingular συνεπιθειαζοίμην συνεπιθειάζοιο συνεπιθειάζοιτο
Dual συνεπιθειάζοισθον συνεπιθειαζοίσθην
Plural συνεπιθειαζοίμεθα συνεπιθειάζοισθε συνεπιθειάζοιντο
ImperativeSingular συνεπιθειάζου συνεπιθειαζέσθω
Dual συνεπιθειάζεσθον συνεπιθειαζέσθων
Plural συνεπιθειάζεσθε συνεπιθειαζέσθων, συνεπιθειαζέσθωσαν
Infinitive συνεπιθειάζεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συνεπιθειαζομενος συνεπιθειαζομενου συνεπιθειαζομενη συνεπιθειαζομενης συνεπιθειαζομενον συνεπιθειαζομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνηπιθείαζον συνηπιθείαζες συνηπιθείαζεν*
Dual συνηπιθειάζετον συνηπιθειαζέτην
Plural συνηπιθειάζομεν συνηπιθειάζετε συνηπιθείαζον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνηπιθειαζόμην συνηπιθειάζου συνηπιθειάζετο
Dual συνηπιθειάζεσθον συνηπιθειαζέσθην
Plural συνηπιθειαζόμεθα συνηπιθειάζεσθε συνηπιθειάζοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION