뜻

1. to play the sophist, argue as one
2. to give lectures

예문

• Ἀντίδοτοσ δ’ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Πρωτοχόρῳ παράγει τινα παραπλήσιον τοῖσ ἐν τῷ Κλαυδίῳ νῦν σοφιστεύουσιν, ὧν οὐδὲ μεμνῆσθαι καλόν, τοιαῦτα περὶ παρασιτικῆσ τέχνησ λέγοντα· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 37 2:2)

  (아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 37 2:2)

• καὶ τῶν πολιτευομένων οἱ στρατηγοῦντεσ τοῖσ δημαγωγοῦσιν οὐ πάνυ φθονοῦσιν, οὐδέ γε τῶν ῥητόρων οἱ δικολόγοι τοῖσ σοφιστεύουσιν οὐδὲ τῶν ἰατρῶν οἱ περὶ δίαιταν τοῖσ χειρουργοῖσ, ἀλλὰ καὶ συμπαραλαμβάνουσι καὶ συνεπιμαρτυροῦσι. (Plutarch, De fraterno amore, section 15 4:2)

  (플루타르코스, De fraterno amore, section 15 4:2)

• καὶ τῶν πολιτευομένων οἱ στρατηγοῦντεσ τοῖσ δημαγωγοῦσιν οὐ πάνυ φθονοῦσιν, οὐδέ γε τῶν ῥητόρων οἱ δικολόγοι τοῖσ σοφιστεύουσιν οὐδὲ τῶν ἰατρῶν οἱ περὶ δίαιταν τοῖσ χειρουργοῖσ ἀλλὰ καὶ συμπαραλαμβάνουσι καὶ συνεπιμαρτυροῦσι. (Plutarch, De fraterno amore, section 15 9:3)

  (플루타르코스, De fraterno amore, section 15 9:3)

유사 형태

• σοφιστεύειν (7)
• σοφιστεύων (4)
• σοφιστείαν (3)
• σοφιστεύουσιν (3)
• σοφιστείας (2)
• σοφιστεύοντος (2)
• σοφιστεῦσαι (1)
• σοφιστεύοντα (1)
• σοφιστέον (1)
• σοφιστεύσειν (1)
• σοφιστείᾳ (1)
• σοφιστεύεις (1)
• σοφιστέων (1)
• σοφιστεύσας (1)

출처: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.