Ancient Greek-English Dictionary Language

θυμόσοφος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: θυμόσοφος θυμόσοφον

Structure: θυμοσοφ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. wise from one's own soul, naturally clever, a man of genius

Examples

  • θυμόσοφον γὰρ εἴπερ τι ἄλλο θηρίον ἐλέφασ, καί τινεσ ἤδη αὐτῶν τοὺσ ἀμβάτασ σφῶν ἐν πολέμῳ ἀποθανόντασ ἄραντεσ αὐτοὶ ἐξήνεγκαν ἐσ ταφήν, οἳ δὲ καὶ ὑπερήσπισαν κειμένουσ, οἳ δὲ καὶ πεσόντων προεκινδύνευσαν, ὃ δέ τισ πρὸσ ὀργὴν ἀποκτείνασ τὸν ἀμβάτην ὑπὸ μετανοίησ τε καὶ ἀθυμίησ ἀπέθανεν. (Arrian, Indica, chapter 14 4:1)
  • ἦν τά τε ἀλλὰ θυμόσοφοσ γυνὴ καὶ δεινὴ κυβεύειν διὸ καὶ βασιλεῖ πρὸ τοῦ πολέμου πολλάκισ συνεκύβευε μετὰ δὲ τὸν πόλεμον διαλυθεῖσα πρὸσ αὐτόν οὐκ ἔφευγε τὰσ φιλοφροσύνασ, ἀλλὰ καὶ συνέπαιζε καὶ τῶν ἐρωτικῶν ἐκοινώνει συμπράττουσα καὶ παροῦσα, καὶ ὅλωσ μικρότατον αὐτοῦ τῇ Στατείρᾳ μετεδίδου χρῆσθαι καὶ συνεῖναι, μισοῦσά τε μάλιστα πάντων ἐκείνην καὶ μέγιστον αὐτὴ βουλομένη δύνασθαι. (Plutarch, Artaxerxes, chapter 17 2:1)
  • ἀλλ’ ἐμφαίνεται καὶ τῷ φιλοστόργῳ τὸ φιλότιμον αὐτῶν καὶ τῷ γενναίῳ τὸ θυμόσοφον, ἣ τε πανουργία καὶ τὸ συνετὸν οὐκ ἀπήλλακται τοῦ θυμοειδοῦσ καὶ ἀνδρώδουσ. (Plutarch, De sollertia animalium, chapter, section 15 1:2)
  • θυμόσοφόσ ἐστιν φύσει· (Aristophanes, Clouds, Lyric-Scene, iambics 1:22)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION