Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

προγένειος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: προγένειος προγένειον

Structure: προγενει (Stem) + ος (Ending)

Etym.: ge/neion

Sense

  1. with prominent chin, long-chinned

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative προγένειος προγένειον
Genitive προγενείου προγενείου
Dative προγενείῳ προγενείῳ
Accusative προγένειον προγένειον
Vocative προγένειε προγένειον
DualN/A/V προγενείω προγενείω
G/D προγενείοιν προγενείοιν
PluralNominative προγένειοι προγένεια
Genitive προγενείων προγενείων
Dative προγενείοις προγενείοις
Accusative προγενείους προγένεια
Vocative προγένειοι προγένεια
Positive Comparative Superlative
Adjective προγένειος προγενείου προγενειώτερος προγενειωτέρου προγενειώτατος προγενειωτάτου
Adverb προγενείως προγενειώτερον προγενειώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἦ ῥά γέ τοι σιμὸσ καταφαίνομαι ἐγγύθεν ἦμεν, νύμφα, καὶ προγένειοσ; (Theocritus, Idylls, 5)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION