Ancient Greek-English Dictionary Language

προδοξάζω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: προδοξάζω προδοξάσω

Structure: προ (Prefix) + δοξάζ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to judge beforehand

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προδοξάζω προδοξάζεις προδοξάζει
Dual προδοξάζετον προδοξάζετον
Plural προδοξάζομεν προδοξάζετε προδοξάζουσιν*
SubjunctiveSingular προδοξάζω προδοξάζῃς προδοξάζῃ
Dual προδοξάζητον προδοξάζητον
Plural προδοξάζωμεν προδοξάζητε προδοξάζωσιν*
OptativeSingular προδοξάζοιμι προδοξάζοις προδοξάζοι
Dual προδοξάζοιτον προδοξαζοίτην
Plural προδοξάζοιμεν προδοξάζοιτε προδοξάζοιεν
ImperativeSingular προδόξαζε προδοξαζέτω
Dual προδοξάζετον προδοξαζέτων
Plural προδοξάζετε προδοξαζόντων, προδοξαζέτωσαν
Infinitive προδοξάζειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προδοξαζων προδοξαζοντος προδοξαζουσα προδοξαζουσης προδοξαζον προδοξαζοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προδοξάζομαι προδοξάζει, προδοξάζῃ προδοξάζεται
Dual προδοξάζεσθον προδοξάζεσθον
Plural προδοξαζόμεθα προδοξάζεσθε προδοξάζονται
SubjunctiveSingular προδοξάζωμαι προδοξάζῃ προδοξάζηται
Dual προδοξάζησθον προδοξάζησθον
Plural προδοξαζώμεθα προδοξάζησθε προδοξάζωνται
OptativeSingular προδοξαζοίμην προδοξάζοιο προδοξάζοιτο
Dual προδοξάζοισθον προδοξαζοίσθην
Plural προδοξαζοίμεθα προδοξάζοισθε προδοξάζοιντο
ImperativeSingular προδοξάζου προδοξαζέσθω
Dual προδοξάζεσθον προδοξαζέσθων
Plural προδοξάζεσθε προδοξαζέσθων, προδοξαζέσθωσαν
Infinitive προδοξάζεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προδοξαζομενος προδοξαζομενου προδοξαζομενη προδοξαζομενης προδοξαζομενον προδοξαζομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προδοξάσω προδοξάσεις προδοξάσει
Dual προδοξάσετον προδοξάσετον
Plural προδοξάσομεν προδοξάσετε προδοξάσουσιν*
OptativeSingular προδοξάσοιμι προδοξάσοις προδοξάσοι
Dual προδοξάσοιτον προδοξασοίτην
Plural προδοξάσοιμεν προδοξάσοιτε προδοξάσοιεν
Infinitive προδοξάσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προδοξασων προδοξασοντος προδοξασουσα προδοξασουσης προδοξασον προδοξασοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προδοξάσομαι προδοξάσει, προδοξάσῃ προδοξάσεται
Dual προδοξάσεσθον προδοξάσεσθον
Plural προδοξασόμεθα προδοξάσεσθε προδοξάσονται
OptativeSingular προδοξασοίμην προδοξάσοιο προδοξάσοιτο
Dual προδοξάσοισθον προδοξασοίσθην
Plural προδοξασοίμεθα προδοξάσοισθε προδοξάσοιντο
Infinitive προδοξάσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προδοξασομενος προδοξασομενου προδοξασομενη προδοξασομενης προδοξασομενον προδοξασομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Synonyms

  1. to judge beforehand

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION